گام به گام با امام موسی صدر جلد 2

جلد: 2
صفحه: 283

مشارکت ‌برای ‌بازپس‌گیری‌ وطن‌ و اعاده ‌حیثیت ‌مردم ‌کنیم؟

آیا منتظر بمانیم ‌که ‌برادران ‌ما کشته‌ شوند و خانه‌هامان‌ ویران ‌و کشورمان ‌اشغال‌ شود تا جست‌وخیزی‌ کنیم ‌و پیش ‌از آن ‌تکان ‌نخوریم؟ برادران، کار ما در این‌ مرحله ‌بسیار پیچیده و شگفت‌آور است.

جناب ‌رئیس‌جمهور، چرا به ‌کشورهای‌ دیگر مسافرت ‌نمی‌کنید تا با بیان‌ قوی ‌و زبان رسا و اندیشه‌های ‌استوار خود با مردم ‌سخن ‌بگویید و افکار عمومی ‌جهان را برانگیزید و اذهان‌ مردم‌ جهان ‌را روشن ‌کنید و اوضاع‌ کشور را توضیح ‌دهید و پرده ‌از چهره ‌دشمن‌ بردارید؟

ای‌ رهبران‌ مذهبی، ای‌ مذاهب ‌لبنانی، شما در دل ‌میلیون‌ها تن ‌از برادران ‌خود در داخل‌ و خارج ‌جایگاهی‌ ویژه‌ دارید که ‌سبب‌ می‌شود آنان ‌به ‌شما مهر بورزند و با شما همدردی‌ کنند و از شرق ‌و غرب‌ جهان ‌برای‌ یاری ‌شما سرازیر شوند. ما آنان ‌را در دیدارهایشان ‌با شما و حمایت‌هایشان‌ از مؤ‌سسات‌ شما دیده‌ایم. این ‌سرمایه‌های ‌الهی‌ در این اوضاع، مسئولیت ‌بزرگی ‌بر دوش ‌شما می‌نهد.

مقام ‌عالی ‌وزارت، جناب ‌نخست‌وزیر، آقایان ‌بزرگوار، آیا معتقدید که ‌تصمیمات ‌و مواضعی ‌که ‌تاکنون ‌داشته‌اید، تمام ‌آن ‌چیزی ‌است‌ که ‌از شما برمی‌آید و محصول ‌تمام‌ امکانات‌ است؟ تحولات و ‌حوادث و معالجه آن ‌به ‌شیوه‌های ‌کند سنتی صورت می‌گیرد. من ‌اکنون ‌شما و دیگر رهبران‌ کشور را مخاطب ‌قرار می‌دهم‌ و از همه‌ شما می‌خواهم‌ که برای ‌درمان ‌این ‌درد و رنج ‌تحرکی ‌سریع‌ داشته ‌باشید. سفرها و دعوت‌ها و تماس‌هایتان ‌را با مقامات ‌عربی ‌و اسلامی ‌و مسیحی ‌و روابطتان ‌را با کشورهای‌ دوست ‌و تمام ‌ملل‌ و دول ‌دنیا برای ‌چه ‌روزی ‌ذخیره‌ کرده‌اید؟

ای‌ جامعه ‌لبنانیان ‌مقیم‌ خارج، ای‌ مهاجران، آیا فکر نمی‌کنید که ‌زمان ‌بسیج‌ همه‌ دوستی‌ها و نیروها فرارسیده ‌است ‌تا پیش ‌از آنکه ‌وطنتان‌ را از دست‌هدهید و در گورستان‌های ‌تاریخ ‌دنبالش ‌بگردید، برای مسئله ‌تدبیری بیندیشید؟ ای ‌روزنامه‌ها و مجلات‌ و خبرگزاری‌ها، ای مناره‌های سخن، ای اندیشه‌هایی که وجدان عالمیان را به لرزش در می‌آورد و چشم‌ها و بصیرت‌ها را باز می‌کند، ای دانشگاه‌ها، ای نهادها، ای‌ سازمان‌ها، ای ‌خاندان‌هایی‌ که ‌روابط ‌دوستانه ‌و محکمی ‌با شخصیت‌های‌ جهانی‌دارید، ای ‌نمایندگی‌ها، ای‌ مردم، ای ‌همه ‌لبنانی‌ها.

خداوندا، ای‌ خدای ‌لبنان ‌و خدای ا‌عراب، ای‌ خدای‌ حق ‌و خیر، همه‌ ما را به ‌راه ‌صواب‌ راهنمایی ‌کن‌ و از جمود و وادادگی ‌و بی‌توجهی و رنج‌ و مشقت ‌و تردید و شک ‌و فرار از مسئولیت‌ها دور بگردان.

اما شما ای ‌فرزندان ‌جنوب، ای ‌فرزندان‌ علی‌ و حسین، ای ‌مرزداران، ای‌ قهرمانان‌ مقاوم، به ‌سخن ‌خدا گوش ‌فرا دهید که ‌شما را مخاطب ‌قرار داده ‌است:

( یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ[26]

وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ إِن یَمْسَسْکُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْکَ الأیَّامُ نُدَاوِلُهَا بَیْنَ النَّاسِ وَلِیَعْلَمَ اللّهُ الَّذِینَ آمَنُواْ وَیَتَّخِذَ مِنکُمْ شُهَدَاء وَاللّهُ لاَ یُحِبُّ الظَّالِمِینَ وَلِیُمَحِّصَ اللّهُ الَّذِینَ آمَنُواْ وَیَمْحَقَ


[26]ه«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، شکیبا باشید و دیگران را به شکیبایی فراخوانید و در جنگ‌ها پایداری کنید و از خدا نترسید، باشد که رستگار شوید.» (آل عمران، 200)