نه برای میل و رغبت به اجر فوری و نه برای تمایل به دور شدن از سختی‌ها و مصائب و مشکلات است؛ بلکه از این‌روست که آدمی با اراده استواری که ناشی از میل به کمال و عبادت خدا و خدمت به مردم است، خیر را برگزیند. پس عذر و بهانه کسانی که وظیفه خویش را ادا نمی‌کنند، پذیرفته نیست؛ بلکه اگر فرشتگان را هم ببینند، هیچ مژده‌ای به آنان داده نخواهد شد، چراکه هیچ عذری از آنان پذیرفته نیست و «در آن روز مجرمان را هیچ مژده‌ای ندهند.» هرآنچه در نتیجه وضعیتی غیرعادی انجام دهند، همه،چون ذرات خاک بر باد رود. چون انسان را به کمال نمی‌رساند، بلکه عمل انسان در آن هنگام غیرعادی است؛ یا از ترس مصیبت است یا به طمع اجر و پاداش و این کمالی برای آدمی نیست. انسان وقتی کمال می‌یابد که خیر دشوار را با کمال میل و اراده خود انتخاب کند و روزه بهترین نوع عمل دشوار است و بی‌شک آدمی را به کمال می‌رساند. از خدا می‌خواهیم از کسانی باشیم که در این ماه مبارک به کمال می‌رساند.

والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته.