دوباره می‌گویم اگر لبنانیان خودشان بخواهند می‌توانند بهانه را از دست اسرائیل بیرون آورند و برای دنیا روشن کنند که اسرائیل است که در جنوب می‌جنگد و نه گروهی از لبنانیان. در این صورت نیز می‌توان مشکل را حل‌شده به حساب آورد.

موعد بهبود را نیز نمی‌توان تعیین کرد، چون به دست ما نیست، ولی اطلاعات ما حاکی از نزدیک بودن آن است.

صداهای بسیاری در بر شمردن مشکلات شهروندان جنوب بلند است. آیا قصد دارید این صداها را بر گرد برنامه‌ای معین در دفاع از جنوب جمع کنید؟

بله، از مدتی پیش بر امکان گرد هم آمدن و هم‌گرایی نیروهای جنوبی برای بررسی مشکلات جنوب و حل آن‌ها تأکید کرده‌ام. راه‌حل امنیتی که در حال حاضر مطرح است، یعنی اعزام ارتش لبنان به مرزها، تنها آغاز راه است، چراکه مشکل جنوب پیچیده شده و ابعاد اجتماعی و سیاسی و عمرانی و آموزشی پیدا کرده است، به‌ویژه پس از آنکه جنوب در نقشه مذاکرات بین‌المللی قرار داده شد و به عنوان اهرم فشار، یا بخشی از راه‌حل در ضمن راه‌حل فراگیر مشکل، به حساب آمد. با توجه به این موقعیت جنوب، اهتمام دقیق و پیوسته به آن امری ضروری است.

تشکیل جبهه ملی محافظت از جنوب، نخستین گام و سرآغازی طبیعی برای ایجاد این هم‌گرایی و ایجاد این تشکل بود. اقدام خوبی که در صدد آن هستیم، تدوین برنامه‌های ضروری برای تعیین چارچوب فعالیت در جنوب است و امیداوریم در آینده نزدیک این هدف تحقق یابد.

راه رسیدن به وفاق سیاسی را چطور می بینید؟

آقای رئیس‌جمهور باید برنامه‌های خود را که طی تماس با گروه‌ها شکل گرفته است، اعلام کند و براساس آن همه‌پرسی برقرار کند. البته مشکل قانونیِ همه‌پرسی یا باید به‌طور کلی حل شود یا برای این همه‌پرسی فعلی. چهارچوب‌های دیگر وفاق سیاسی با موانع بسیاری برخورد می‌کند.

خبرهایی درباره وجود تلاش برای آشتی میان شما و آقای کامل اسعد شنیده می‌شود. این خبرها تا چه حد درست است و این تلاش‌ها به کجا رسیده است؟

تلاشی برای این کار انجام نمی‌گیرد، چون اختلافی وجود ندارد تا کسی به دنبال آشتی باشد. درمورد برخی مسائل و موضع‌گیری‌ها، اختلاف نظر وجود دارد و این تفاوت دیدگاه است و نیازی نیست که به آشتی منتهی شود. ولی درباره مسائل مهم‌تر و بزرگ‌تر، این اختلاف‌نظرها کنار گذاشته می‌شود. تصور عمومی این است که اوضاع اقتضا می‌کند از این موضوع بگذریم... در هر حال تصور نمی‌کنم که وضع کنونی مانعی بر سر راه‌حل مشکل در جنوب باشد و هر لحظه احساس کنم این وضعْ مشکل‌ساز است، بدون اینکه منتظر تلاش دیگران باشم، به ملاقات ایشان می‌روم.

خبرهایی نیز درباره تلاش برای دیدار شما با «تشکل جبهه لبنانی» یا برخی سران آن مطرح می‌شود، این تلاش‌ها به کجا رسیده است؟

من تعجب می‌کنم که چطور از دیدار و گردهم‌آیی مانند یک سرگرمی و یا راه‌حل صحبت می‌شود!

ما کشوری داریم که خطر از هر سو آن را فراگرفته است. وقتی دو نفر درباره یک مسئله یا راه‌حل یا وسیله اتفاق‌نظر دارند، آن دو نفر هم‌گرایی