می‌رود، در این فضا چه باید می‌کردیم؟

آیا ما نمی‌توانستیم قدرت بیشتری به کار ببریم؟ چرا، ولی ما با این کار مشکلی بر مشکلات می‌افزودیم و در تخریب کشور شریک می‌شدیم و به فروپاشی آن کمک می‌کردیم. هم‌وطنان نمی‌توانند با زور برادر یکدیگر باشند. بنابراین، باید تومار خشونت را در نوردیم و صفحه‌ای دیگر بگشاییم. آن صفحه صفح? حق و روزه‌داری و نماز و عبادت و تحصن است.

از این روست که به برادران گفته‌ام اگر می‌خواهند این اقدام ما مؤثر افتد باید از خشونت دوری کنیم. ما خشونت نمی‌خواهیم؛ بلکه می‌خواهیم بر زورگویی و برتری‌جویی غلبه کنیم، نه بر طرف مقابل. می‌خواهیم بر زورمداری پیروز شویم. می‌خواهیم بر خود خشونت مسلط شویم. می‌خواهیم خشونت را نفی کنیم. می‌گوییم کشور ما نمی‌پذیرد که در آن حق با زور باشد. ما این را نمی‌پذیریم.

بنابراین، ما از ابزارهای مسالمت‌آمیز استفاده می‌کنیم. من در تحصن هستم، یعنی غذا نمی‌خورم. البته برای جلوگیری از وخیم شدن وضعیت سلامتی‌ام و رفع شایب? خودکشی، آب می‌نوشم ولی چیزی نمی‌خورم.

برادران! با این شیوه است که می‌توان نیرو و وجدان و اندیشه را بسیج کرد و به این فجایع پایان داد. ما به کسانی که دست به خشونت می‌زنند، می‌گوییم بس است. به کسانی که با گلوله حرف می‌زنند، می‌گوییم که انسان با گرگ فرق دارد؛ هم‌وطن با دشمن فرق دارد؛ لبنانی و فلسطینی با اسرائیلی فرق دارند. بس است.

در این دیدار می‌خواهیم این‌ها را بگوییم. این حرکت را آغاز کرده‌ایم و إن‌شاء‌الله پایان نخواهد یافت مگر آنکه بساط خشونت برچیده شود و با مردم به ملاطفت رفتار شود.

این، روش و خط‌مشی من است. کسی که تصور می‌کند نزد سید موسی می‌رود تا شمشیر بکشد، به جایی دیگر تشریف ببرد. من شمشیر نخواهم کشید. شمشیر ما سخن ماست. قدرت ما حسن نیت ماست. سلاح ما، زبان صریح و حق‌گوی ماست: حداقل در این مرحله!

هم? خواهش من از برادران حاضر و کسانی که بعداً می‌آیند، همین است. اگر دیگران بیایند، قدرت ما بیشتر می‌شود و اگر هم نیایند، عدّ? خودمان کافی است.

ما تحصن کرده‌ایم تا کشور را وادار کنیم از گناه دست بردارد؛ از زور دست بردارد؛ از شمشیر کشیدن به روی دوست و هم‌وطن خودداری کند. اسلحه برای جنگ با دشمن است، نه جنگ با خودی. این خط‌مشی ماست.

چه می‌خواهیم؟ می‌خواهیم همگان را به این خط‌مشی ملتزم کنیم. این دستور ما نیست؛ دستور خداوند است. دستور مسجد و دین و مسیح و محمد و فاطمه زهراست که امروز بیستم جمادی الثانی ولادت آن بانوی بزرگ را گرامی می‌داریم.

برادران! مطالبات ما همان‌گونه که اعلام کردم، روشن و واضح است. می‌خواهیم خون‌ریزی و ویرانگری در اطراف بیروت و به‌ویژه در شیاح متوقف شود. می‌خواهیم کابینه هرچه زودتر تشکیل شود. می‌خواهیم خواسته‌های محرومان هرچه زودتر برآورده شود. توسعه را می‌خواهیم، مسئله‌ای که زمینه و علت اصلی هم? این حوادث است.

همچنین می‌خواهیم دربار? آنچه رخ داده است، تحقیق شود. چه کسی لبنان را به این وضعیت