گام به گام با امام موسی صدر جلد 6

جلد: 6
صفحه: 102

انداخت؟ چه کسی لبنان، نماد گفت‌وگو و تعامل را به لبنان، عرص? دشمنان تبدیل کرد؟ چه کسی لبنان، نماد محبت‌ورزی را به کانون دشمنی تبدیل کرد؟ چه کسی مسئول است؟ باید بدانیم؛ چراکه هزار کشته و هزاران خان? ویران‌شده به ما تحمیل کرد. ما در این مدت ناخواسته وارد جنگ شدیم. می‌خواهیم بدانیم دشمن ما کیست، چه کسی این فاجعه را برای ما رقم زد، می‌خواهیم او را بشناسیم. می‌خواهیم چهر? او به جهان شناسانده شود.

و افزون بر این‌ها، خواستار برقراری آشتی هستیم. کدام آشتی؟ آشتی ملت با مسئولان؛ آشتی هم‌وطنان با یکدیگر؛ آشتی صادقانه و شفاف، به طوری که با آن بتوان کشور را ساخت و نیازها را مطرح کرد و به آن‌ها رسیدگی کرد. در اصول با یکدیگر اختلاف نداریم.

سخنانم را کوتاه کنم، چون عصر امروز باید بیانی? دیگری آماده کنم. امیدوارم این فرصت را که شاید فرصتی طلایی در تاریخ لبنان باشد، غنیمت بشمارند.

ما از این هراس داریم که کشورمان دچار اضمحلال شود. ما از این می‌ترسیم که توطئه‌ای بین‌المللی به دنبال ضربه زدن به لبنان باشد. ما از این مسئله بیمناکیم. از این رو، مسجد را ترک نخواهیم کرد مگر پس از متوقف شدن این حوادث یا پس از فدا کردن جان خود. سرنوشت این است: یا مرگ یا زندگی شرافتمندانه و صادقانه و برحق.

دیروز می‌گفتیم ما این زندگی را با دست بردن به اسلحه حفظ خواهیم کرد، ولی حال که اسلحه به دست برخی از وحشیان درنده خو افتاده است، دیگر به دست گرفتن اسلحه مناسب شأن ما نیست.

راهی که در برابر ماست این است و خواهش من از شما این است که با برخورد مسالمت‌آمیز و با ملاطفت و بدون اسلحه، با تحصن و شکیبایی و پایداری به موفقیت این اقدام کمک کنید تا بتوانیم وطن خود را و جنوب را و کارگران آبرومندی را که از جنوب به شیاح می‌آیند، نجات دهیم. آنان در زیر بمباران دشمن به شیاح می‌آیند، ولی زیر بمباران، ناگزیر از شیاح به مناطق مرزی بازمی‌گردند؛ آن هم زیر بمباران که؟ دوست؟ هم‌وطن؟ هرگز چنین مباد! آیا زیر بمباران نیروهای امنیتی مجبور به بازگشت می‌شوند؟ هرگز چنین مباد! این چیزی است که نخواهیم پذیرفت. این را نمی‌پذیریم و با تکیه بر قدرت کلمه، قدرت تحصن، قدرت فداکاری، و بدون اسلحه، و به دور از خشونت آن را دنبال می‌کنیم. از خداوند سبحان یاری و توفیق می‌جوییم. و‌السلام علیکم ورحمةالله.

نماز عصر را هنگام عصر می‌خوانیم. حال که در مسجد متحصنیم نماز عصر را ساعتی دیگر می‌خوانیم. و‌السلام علیکم.