موضوع: سخنرانی‌- من از وقوع انفجار بیمناکم

مناسبت: امام صدر در چارچوب فعالیت در مناطق لبنان به‌منظور اعمال فشار بر مسئولان برای برآوردن مطالبات محرومان، به شهرک مارونی‌نشینِ عشقوت در شهرستان کسروان رفت و برای افطار در ضیافت قاضی حسن الحاج شرکت کرد.

متن‌

دیدار امام صدر از عشقوت به تجمعی تبدیل شد که شهروندان آن حمایت خود را از جنبش امام برای برابری و وحدت و همبستگی اعلام کردند. نشانه طبیعی این حمایت، نواختن طولانی ناقوس کلیسا در استقبال از امام بود.

پس از خوشامدگویی چندین تن از ساکنان شهرک عشقوت و مناطق هم‌جوار آن، امام صدر در سخنانی گفت:

در این روز از ماه رمضان، شما به استقبال چند روزه‌دار آمده‌اید. این لحظه‌ای فراموش‌نشدنی است که اعتقاد من و همراهانم را به ضرورت فداکاری در خدمت به لبنان، این مهد انسانیت، محکم‌تر می‌کند. انسان لبنانی در این کوه‌ها توانست با حفظِ میراثِ اصیلِ خود و با بهره‌گیری از دستاوردهای جدید بشری، خشت بر روی خشت بگذارد و تمدنی برجسته را بنیاد نهد که مایه سربلندی منطقه است.

همه ما به خدا و روز بازپسین و عمل صالح ایمان داریم. دینْ یکی است و هریک از ما از مدخل خاص خود وارد آن می‌شویم. درست است که راه رسیدن به دین بسیار مهم است، ولی تعدد این راه‌ها تفرقه‌افکن نیست. غرب لباس خود را به آموزه‌های مسیحیت پوشانده است، نه لباس مسیح را و به همین سبب، در بین مردم تعصب و تندروی و جدایی ایجاد کرده است. آن زمان که غربِ مادی‌گرا لباس مسیحیت بر تن کرد و با تناقض و تعصب و جنگ دست و گریبان بود، ما در شرق همچون یک خانواده زندگی می‌کردیم. ملت لبنان میراث خود را، همان‌گونه که بود، حفظ کرد و همین امر سبب آزاداندیشی و دوری از تعصب در لبنان است، زیرا آموزه‌های مسیحیت مانند اسلام به برادری و محبت و شفقت دعوت می‌کند.

لبنانیان احساس وحدت و همدلی می‌کردند تا اینکه سیاستِ فرصت‌طلب وارد میدان شد و نتوانست خدماتی در سطح آرمان و امکانات لبنان عرضه کند و برای توجیه ناتوانی خود، کوشید تا مخاطرات خیالی فرقه‌ای ایجاد کند و خود را پشتیبان مسیحیان و تکیه‌گاه مسلمانان نشان دهد. آنان مشکل‌آفرینی و اختلاف‌افکنی کردند و تخم تفرقه کاشتند تا از این راه به حکومت خود ادامه دهند و شکست خود را در حکومت بپوشانند. اگر به دنبال حقیقت باشیم، درمی‌یابیم که آنان دورترینِ مردم از دین‌داری و شعائر دینی هستند.

مشکلی که لبنان را تهدید به فروپاشی می‌کند، مشکل نان و مشکل ناامنی و گرانی شدید و همیشگی است. گروهی انحصارطلب و ستمگر