برخی از مواد به هشتاد درصد در سال رسید. ما درمورد کسانی که در خانه و محل کار و خیابان‌های شهر خود امنیت ندارند و کسانی که می‌بینند کرامتشان خدشه‌دار شده و افتخارات کشورشان کم‌رنگ شده و آینده آن تاریک و نامعلوم است، نمی‌توانیم ساکت بنشینیم.

مجلس اعلای شیعیان و رئیس آن و همه محرومان لبنان و بلکه بیشتر هم‌وطنان آگاه از مناطق و فِرَق و گروه‌های مختلف، خود را ناگزیر می‌دانند که این راه را دنبال کنند و به برگزاری تظاهرات و اجتماع و اعتصاب و نافرمانی مدنی و استعفاهای دسته‌جمعی و تشکیل تجمعی ملی برای ایفای مسئولیت‌های سیاسی خود ادامه دهند و خود را وقف این راه کنند و در راه تحقق این مطالبات و دیگر نیازهای هم‌وطنان، تا پای جان بایستند.

ما در کنار این فشارهای منفی، همه مسئولیت‌های ملی خود را ادا خواهیم کرد و برای وحدت کلمه در درون شیعیان و بیرون آن تلاش خواهیم کرد.

ما با مهاجران کشورهای عربی و آفریقا و آمریکا تماس خواهیم گرفت.

ما هیئتی ملی تأسیس خواهیم کرد تا با کشورهای عربی و دیگر دوستان به‌طور گسترده تماس بگیرد تا با کمک آنان، به مناطق محروم خدمت‌رسانی کنیم و طرح‌های لازم را به اجرا درآوریم.

ما تلاش‌ها را یک‌پارچه خواهیم کرد و میان هیئت‌های دینی و ملی هماهنگی برقرار خواهیم کرد. در کنار همه این‌ها، همچنان قلب خود را به سوی هر اقدامی در زمینه خدمت به رنج‌دیدگان و محرومان می‌گشاییم و دستمان را به سوی آن دراز می‌کنیم.

برادران گرامی، اعضای مجمع عمومی مجلس اعلای شیعیان،

شما مرا به‌طور کامل می‌شناسید و شاید شاهد گرفتاری‌ها و تلاش‌های من در طول شبانه‌روز بوده‌اید و شاید بدانید که من نه زمینی دارم نه باغ و بستانی و نه پولی در بانک‌ها و بلکه فرزندانم بدهی‌ها و مسئولیت‌های فراوان مرا به ارث خواهند برد. شما باورها و فعالیت‌ها و برنامه‌های مرا به روشنی شنیدید. اگر آن‌ها را تأیید می‌کنید و باور دارید، من در میان شما و بلکه پیشاپیش شما هستم و نه از مرگ می‌هراسم و نه به زندگی رغبت دارم و نه از مسئولیت‌هایم شانه خالی می‌کنم.

اگر هم معتقدید من در این راه به خطا می‌روم، عذرم را بپذیرید و استعفایم را قبول کنید و بگذارید این راه را با کسانی که با من در این مسیر باقی می‌مانند، ادامه دهم و کسی غیر از مرا برای رهبری و ریاست مجلس برگزینید. اجازه دهید جمله‌ای را که پیشوای ما امام حسین(ع) به دوستانش فرمود به شما بگویم: «الا و من کان منکم باذلاً مهجته راغباً فی لقاء الله فلیرحل معنا فإنی راحل مصبحاً إن‌شاءالله.» (هر کس از شما بر آن است که خون خود را نثار کند و شوق دیدار خداوند دارد، پس همراه با ما حرکت کند که من إن‌شاءالله صبحگاهان حرکت می‌کنم.)

امام صدر پس از پایان یافتن سخنانش گفت: «نشست مجمع عمومی هم‌اکنون جلسه‌ای دموکراتیک است و هریک از اعضا حق دارند که سخن بگویند و دیدگاه‌های خود را مطرح کنند و به بحث و مناقشه