مجلس جنوب در سال 1970 میلادی تأسیس شد، در هیچ‌یک از ادارات دولتی حتی یک برنامه برای جنوب نیافتیم. حتی یک دستور کار درمورد جنوب وجود نداشت. از این رو، مجلس تازه‌تأسیس ناگزیر شد تا برخی از پژوهش‌ها و مطالعات را برای راه‌سازی و مدرسه‌سازی به امانت بگیرد. مهاجران صنعت‌کار برای کمک به ما آمادگی دارند، ولی شروط ضروری برای اقدام فراهم نیست.

تقریباً در همه روستاهای جنوب، وسایل انتقال آب و برق وجود دارد، ولی فرق بسیاری بین وسیله و محتوا وجود دارد. آبْ جیره‌بندی شده است و هفته‌ای یک‌بار به هر روستا آب می‌رسد. بنت‌جبیل تنها روز پنج‌شنبه آب دارد و سایر روزها از آب برکه‌ها و آب‌انبارهای غیربهداشتی استفاده می‌شود. برای حدود صد روستای جنوبی همین برکه‌ها مایه حیات است. در این برکه‌ها که حیوانات از آن‌ها آب می‌نوشند، زن‌ها ظرف‌های خانه را می‌شویند و مردم از آن آب می‌نوشند. ای مردم لبنان، نظرتان درباره این وضع چیست؟

این شرکت تا امروز بیش از چهارصد میلیون لیره هزینه کرده است. (این شرکت در سال 1954 میلادی تأسیس شد.) هدف این طرح آب‌رسانی به جنوب بود، ولی الآن هدف آن فروش برق شده است. خوب، این را پذیرفتیم. آنان سالانه بیست میلیون لیره برق می‌فروشند که هشت میلیون آن برای کارکنان هزینه می‌شود و ده میلیون برای پرداخت بدهی. تنها دو میلیون برای توسعه جنوب می‌ماند. اما مطالعاتی که هم‌اکنون به همت سازمان بین‌المللی غذا و کشاورزی با همکاری هفده مهندس صورت می‌گیرد و گفته می‌شود که در آخرِ این ماه به پایان می‌رسد، چه خواهد شد؟ آقای ادوار صوما درباره اجرای طرح هشدار داد و در آن تردید کرد و شک دارد که مسئولان بتوانند جدول زمان‌بندی‌شده را اجرا کنند، زیرا با واقعیت‌ها منافات دارد. نایب‌رئیس هیئت مدیره اداره کل لیطانی، آقای سلیم مقصود، در گزارشی به مسئولان گفت: ما مطالعات و بررسی‌ها را ارائه کردیم، ولی شرکت به هیچ وجه نخواهد توانست این طرح را اجرا کند. […]

اما مهم‌ترین مسئله مسئله توتون است. دایره دخانیات در سال 1966 میلادی از دولت خواست تا برای واردات تجهیزات بسته‌بندی و صنعتی‌سازی به این دایره مجوز دهد. پاسخ دولت به سرعت برق آمد، ولی از سال 72 تا امروز این طرح محقق نشده است.

در مورد اتوبان جنوب نیز چون رئیس کمیته تملک اراضی به سِمَت دیگری منصوب شد، این طرح بر روی کاغذ ماند. امام درباره دیگر مطالبات نیز صحبت کرد و گفت که این طرح‌ها اگر هم بر روی کاغذ تصویب شود، با کندی و بی‌توجهی بسیار اجرا می‌شود.

هم‌اکنون نقشه خطرناکی در چارچوب گفت‌وگوهای صلح در حال اجراست. اسرائیل تلاش می‌کند که اهالی جنوب را وادار به مهاجرت کند. به گفته ناظران نظامی، اسرائیل نه تنها خانه‌ها و مزارع بلکه همه‌چیز را بمباران می‌کند. گویا در خاک جنوب با