گام به گام با امام موسی صدر جلد 4

جلد: 4
صفحه: 190

سند شماره 14-03-74

موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی‌- ساختار کنونی لبنان مایه محکومیت دولت نژادپرست دینی است

مکان و تاریخ: بیروت.

منبع: روزنامه السیاسیة، 14/3/1974.

متن‌

به قلم مصطفی ابو لبده:

آیا مسئله مسئله کل شیعیان است یا مسئله جنوب لبنان که از نظر جغرافیایی در نقشه سیاسی خاورمیانه کانونی برای بحران شده است؟ یا اینکه صرفاً حادثه‌ای است گذرا در هیاهوی بحث بر سر زعامت اختصاصی بر جنوب لبنان و شیعیان، در چارچوب ساختار نظام لبنان که به نظر می‌رسد هم‌اکنون در آستانه تحولات بزرگی است؟

در غیر این صورت، جایگاه این رقابت بحران‌زای کنونی میان امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان، و آقای کامل اسعد، رئیس پارلمان لبنان، کجاست؟ پایگاه‌های بی‌رمق مردمی شیعه، از یک سو، و نیروهای انقلاب نهفته در مزارع توتون در کنار روابط چریک‌های فلسطینی با مقامات لبنان، از سوی دیگر، و همچنین، روابط شیعه و سنی و مارونی و روابط لبنان و سوریه و ایران و عراق، همگی در این رقابت دخالت دارند.

امام صدر چندی پیش تهدید کرد که اقدام به شورش مسلحانه خواهد کرد و کربلایی جدید رقم خواهد زد و خواستار سیاسی شدن دین یا متدین شدن سیاست شده بود. وی همان‌گونه که مطرح است، سخن می‌گوید. او از این باب وارد بحث می‌شود که جنوب، به نحوی، قطعه کلیدی بخش بزرگی از پازل خاورمیانه است. او به تفصیل و با طمأنینه صحبت می‌کند.

چرا جنوب؟

جنوب برای لبنان و برای اعراب، در هرکجا که باشند، منطقه بسیار مهمی است، زیرا جنوب تنها منطقه راهبردی باقی‌مانده اعراب در برابر اسرائیل است. جنوب منطقه‌ای سرسبز و حاصلخیز و پرآب و خوش‌آب‌وهواست که آثار باستانی فراوان دارد و از تاریخ تمدنی بی‌نظیر از زمان فینیقیان و نیز تاریخ حضرت مسیح و حتی تاریخ ساکنان جبل‌عامل برخوردار است.

ما با توجه به اظهارات مسئولان اسرائیلی و نقشه‌های کشف‌شده در برخی از محافل اسرائیلی و پژوهش‌هایی که دانشجویان اسرائیلی در آمریکا و اروپا درمورد سرزمین و خاک جنوب لبنان انجام می‌دهند، می‌دانیم که اسرائیل چشم طمع به این منطقه دارد. همه این قراین حاکی از اهمیت جنوب و خطرناک بودن وضع آن است. از این رو، سزاوار است که مقامات لبنانی به این منطقه توجه بیشتری نشان دهند. جهان عرب نیز که عرب‌ها را صاحب سرنوشت مشترک و دغدغه‌های مشترک می‌داند، باید در خصوص این منطقه اهتمام بیشتری ورزد. از سوی دیگر، می‌بینیم که اسرائیل از زمان جنگ 1967 میلادی مزارع و روستاها را به شهرک‌های دژبندی‌شده (کیبوتز) تبدیل کرده و به بهسازی جاده‌ها و اجرای طرح‌های روشنایی خیابان‌ها و درخت‌کاری و تزیین معابر در مناطق اشغالی اقدام