گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
جنوب لبنان در وقایع فراوانی شاهد مهاجرتهای گسترده آوارگان جنگهای فرقهای و غیرفرقهای پیرامون خود بوده که به این منطقه پناه آوردند و منطقه جنوب را اقامتگاهی امن و مردم جنوب را برادرانی مهربان برای خود یافتند.
و آنگاه به جغرافیای جنوب مینگرد و چنین میبیند:
- حاصلخیزی زمین و صدها هزار متر مکعب آب.
- زیبایی طبیعت و کوههای مرتفع که جنوب را دژی استوار و خط دفاعی قرار داده است.
- آثار هنری دورههای مختلف تمدنی.
- برجستگی طبع مردم جنوب به سبب اراده قوی و جدیت و هوش و امانتداری و وفاداری.
سپس به وضع کنونیاش مینگرد و میبیند که:
صادقانه در کسب استقلال کشور مشارکت داشته است.
با سختکوشی در سازندگی و سیاحت و تجارت در مناطق مختلف لبنان با دقت و امانت مشارکت داشته و دارد و در حوزه رسانهها و تبلیغات و غیر اینها فعالانه حضور دارد.
جنوبیهای مهاجر به افریقا و کشورهای عربی، پس از خلق افتخارات بینظیر برای لبنان در آن سوی آبها و هجرتگاههای خود، در غنابخشی به لبنان و صنعتیشدن لبنان و فعالسازی کشاورزی آن سهیم بودهاند.
جنوبیها با محدودیت امکانات و فرصتها دست و پنجه نرم کردند و فرزندان خود را به تحصیل واداشتند و آنان به علم روی آوردند، بهگونهای که نظیر آن در جهان یافت نمیشود. میانگین افزایش نسبت دانشآموزان جنوبی در سال به سی درصد میرسد.
جنوبیها همواره از دلبستهترین مردم به میهن و مطیعترین آنان به زمامداران ملی و کمزحمتترین آنان برای دولتها بودهاند و کارمندان شیعه از پرکارترین و دقیقترین و زحمتکشترین آنان بودهاند و در مقابل مقامات محلی، صبورترین بودهاند.
آنان تاکنون بیش از مردم مناطق دیگر داراییهای طبیعی و باستانی و انسانیشان را تقدیم میهن کردهاند.
او به گذشته و حال مینگرد و خود را ارزیابی میکند و میبیند که شهروندی شایسته بوده است.
اما زمانی که به حقوق خود میاندیشد، احساس محرومیت و بیتوجهی میکند و این وضع او را دلآزرده و دردمند میکند و در او عقده پدید میآورد. چراکه وی از دولتش، انتظار محو آثار عقبماندگی مزمن و محرومیت دیرپای چندصد ساله ـ از ایام استعمار عثمانی و فرانسوی و فئودالیسم ـ را داشته است.
وی فکر میکرده که دولت به این حکمت عمل میکند که وقتی از زنی بادیهنشین پرسیدند که کدام فرزندش را بیشتر دوست دارد، گفت: کوچکترینشان را تا زمانی که بزرگ شود، غایبشان را تا زمانی که برگردد و مریضشان را تا زمانی که بهبود یابد.
اما هموطن جنوبی ما این عدالت و عاطفه و محبت را ندید و حتی برابر و مساوی با هموطنان خود در مناطق دیگر نگاه داشته نشد؛ برابر در تعداد و کیفیت مدارس، بیمارستانها، راهها و آبادانی، آب و برق و تجارت. همه امور در جنوب خجالتآور است.
برخی از نمونههای نابرابری را برمیشمارم:
بنتجبیل که مرکز شهرستان است، همچنان فاقد