گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
در سوره روم با آیات غُلِبَتِ الرُّومُ فِی أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ[43] از آن یاد کرده است، آنان با استعمارگران و حاکمان همپیمان شدند و دهها هزار نفر از مسیحیان را به قتل رساندند که اکثریت مردم منطقه را تشکیل میدادند. آنان تلاش کردند که از طریق آموزههای مقدس مطالب خرافی و انحرافی بسیاری را در آموزههای دین مسیحیت وارد کنند. درمورد اسلام نیز همین روش را در پیش گرفتند. در تاریخ صدر اسلام و پس از هجرت پیامبر(ص) شاهد توطئهچینیها و خطرآفرینیهای متعدد آنان هستیم. خطر آنان در ماجرای احزاب به اوج خود رسید. وقتی احزاب و مشرکان شهر مدینه را محاصره کردهبودند، آنان بر ضد مسلمانان توطئه چیدند، ولی خداوند به پیامبر خود لطف کرد و پیامبر نیز با تیزبینیِ شگفتانگیزِ خود بر این مشکل چیره شد و از این توطئه خطرناک نجات یافت. یهود چندین بار برای کشتن رسول اکرم(ص) نقشه کشیدند و حتی در بسیاری از اخبار آمده است که پیامبر(ص) با غذایی که زنی یهودی برای ایشان آورده بود، مسموم شدند و در اثر آن از دنیا رفتند. پس از زمان پیامبر نیز تلاش کردند که بسیاری از خرافات و عقاید خود را در آموزههای اسلامی وارد کنند.
ما در علومی همچون فقه و تاریخ و تفسیر و بهویژه در بحث قصصالأنبیاء، با هزاران روایتی روبهرو هستیم که فقها یا علمای اسلام آنها را اسرائیلیات مینامند. این دسته از روایات، مجتهدان و فقیهان و پژوهشگران را با مشکل روبهرو کرده است. روشن است که همه این اقدامات و رفتارهای یهود نتیجه تفکری است که در آغازِ خروج آنان از مصر و طی سرگردانی در صحرای سینا و ورود به فلسطین شکل گرفت و از آنان گروهی منحرف پدید آورد. همه رفتارهای یهود ریشه در آن دوره زمانی دارد. بدینترتیب، میتوان دریافت که چرا موضع پیامبران و صالحان و همه گذشتگان درباره آنان منفی بوده است. حضرت مسیح(ع) بارها بر ناراحتی خود از آنان تأکید کرده و از جمله فرموده است: «ای اورشلیم، ای کشنده پیامبران» و در جای دیگر فرموده است: «قدس را به دست سگان و خوکان ندهید.» این موضع حضرت مسیح ناشی از احساس و گرایشِ این نژادِ منحرف است. به یاد دارم که حضرت مسیح در جایی دیگر وقتی صرّافان و تاجران را از هیکل بیرون کرد، فرمود: «اینجا خانه پدر من و محل عبادت است و شما آن را به غاری برای دزدان تبدیل کردهاید.»
در قرآن کریم نیز تأکیدهای فراوانی درباره آنان وجود دارد.
اولاً، پیامبر(ص) فرمان داد که یهودیان را از شبهجزیره بیرون کنند.
ثانیاً، در قرآن کریم در سوره جمعه، سورهای که هر مسلمانی در نماز جمعه آن را میخواند، دو عبارت شبیه به یکدیگر آمده و در هر دو یهود ستمگر شمرده شده است: قُلْ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِیَاء لِلَّهِ مِن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ وَلَا یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ وَاللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ.[44] مسلمانان باید این سوره را هر جمعه در نماز جمعه بخوانند تا به آنان تأکید شود که یهودیان «ستمگرند». موضع قرآن کریم در برابر
[43]ه« رومیان مغلوب شدند، در نزدیک این سرزمین . و پس از مغلوب شدن بار دیگر غالب خواهند شد.» (روم، 2و3)
[44]ه« بگو: ای قوم یهود، هرگاه میپندارید که شما دوستان خدا هستید، نه مردم و دیگر، پس تمنای مرگ کنید اگر راست میگویید. و آنان به سبب اعمالی که پیش از این مرتکب شدهاند، هرگز تمنای مرگ نخواهند کرد. و خدا به ستمکاران داناست.» (جمعه، 6و7 )