برانگیختن حساسیت یهود در جهان پخش می‌کند، سبب اصلی‌ تشویق و تقویت این احساس در آنان است. درنتیجه، هر دادگاهِ حقی‌ چاره‌ای جز آن ندارد که اسرائیل را برای این حادثه محکوم کند.

نکتـه‌ مهـم‌ دیگر ابعـاد حادثـه است. آیـا بـه‌راستـی ایـن‌ آتش‌سوزی حریقی معمولی بود؟ اگر چنین بود، چرا با این موج گسترده از محکومیت روبه‌رو شد؟ درحقیقت، ابعاد این عمل بسیار گسترده است و می‌توان آن را تجاوزی به‌ مردم‌ و تجاوز به مؤ‌سسات الهی و تجاوزی به زمین‌ و آسمان تلقی‌ کرد. همچنین، این عمل تجاوزی به زمان‌ حال و زمان گذشته به حساب می‌آید. این کار تأکید بیشتر از افراط بر نژادپرستی است که هیچ‌گونه حد و مرزی پیش روی خود نمی‌شناسد و حتی به پاک‌ترین مقدسات دیگران هم تجاوز می‌‌کند.

مسجدالأقصی خود در نگاه‌ مسلمانان‌ نماد و رمزی بزرگ به حساب می‌آید. چراکه اسلام‌ در مکه متولد شد و اسراء یعنی انتقال‌ پیامبر(ص) به قدس، تعبیری کنایی از گسترش و انتشار اسلام به‌شمار می‌رود. تجاوز به این نماد به معنای ایستایی اسلام در منطقه‌ای معین و شبیه به‌ تخریب خانه‌ کعبه است. نابودی کعبه به‌ معنای مرگ نمادین اسلام است. همچنین، نابودی مسجدالأقصی نشانی است که معنایش مرگِ‌ انتشار و گسترش اسلام است. علت این حادثه جنایت‌کارانه، بدون تردید، یهودی‌سازی است و یهودی‌سازی یعنی تبدیل قدس به شهری یهودی.

در اینجاست که ما می‌گوییم این خطر بزرگ فقط به‌ شعایر و مؤ‌سسات اسلامی اختصاص ندارد، بلکه مؤ‌سسات مسیحی را هم دستخوش تهدید کرده‌ است. چراکه یهودی‌سازی یعنی نابود کردن مؤ‌سسات مسیحی و اسلامی به یکسان. خلاصه سخن آنکه این مؤ‌سسات و نیز همین مسجدالأقصی اکنون در معرض‌ خطر قرار گرفته‌اند و نیت اینان یهودی‌سازی همه‌چیز است و علت آن‌ هم‌ روشن است.

ازهاینهرو، ما می‌توانیـم بـا صراحت تمـام و با اطمینـان بگوییم‌ که‌ امروزه امت عرب در معرض امتحان قرار گرفته است. به‌طور کلی ایمان مشرق‌‌زمینیان به‌خصوص مسلمین در معرض امتحان قرار گرفته است. بنابراین، اگر این جنایت با عکس‌العملِ متناسب با آن روبه‌رو نشود، من اعتقاد دارم که این خود دلیلی خواهد بود بر آنکه‌ ما به‌وجود ایمان و کیان‌ یا امتی که نام او عرب است، تردید کنیم.

بنابر آنچه گفتم، خطر به‌ نهایت خود رسیده و امکان ندارد از این بیشتر شود. لذا تکلیف آن است که همه مؤ‌منان و همه نیروها، از تمام امت عرب برای خدمت به این مؤ‌سسات و محافظت از آن‌ها کمر همت ببندند.

حقیقت آن است که ما مانند هر هم‌وطن دیگر وظایفی داریم، و لبنان هم مانند هر کشور عرب دیگری وظایفی برعهده دارد؛ خصوصاً اینکه ما در لبنان می‌توانیم اقداماتی‌ کنیم‌ که از دست کسی‌ جز ما برنمی‌آید. با توجه به ساختار لبنان و تشکیل آن از فرقه‌های مختلف، می‌توانیم خدمات فعالانه‌ای