برایتان می‌گویم و سپس وارد اصل بحث می‌شویم. دین برای انسان چه می‌کند؟ مثالی می‌زنم: وقتی انسان یخچال یا چرخ خیاطی یا خودرو می‌خرد، شرکت سازنده سفارش‌هایی به او می‌کند. درمورد خودرو می‌گوید: خودرو نیازمند آب‌بندی شدن است. [تا مدتی] در مسیرهای کوهستانی حرکت نکن. با سرعت مشخصی رانندگی کن. هر پنجاه کیلومتر باید روغن عوض شود، یا مثلاً می‌گوید وقتی خواستی خودرو را متوقف کنی، باید پدال ترمز را فشار دهی یا اگر خواستی خودرو با سرعت بیشتری حرکت کند، باید پدال گاز را فشار دهی. این‌ها سفارش‌هایی است که کارخانه سازنده خودرو ارائه می‌کند. کارخانه سازنده یخچال نیز سفارش‌هایی درباره چگونگی به کارگیری آن ارائه می‌کند: وقتی می‌خواهی دمای یخچال خیلی سرد باشد، آن را روی فلان درجه بگذار یا وقتی جریان برق ضعیف است، یخچال نباید روشن باشد. باید از محافظ یا کنتور خاصی استفاده کرد. این‌ها دستورهایی است که شرکت سازنده می‌دهد. اگر انسان خودرویی بخرد و بگوید سفارش‌های کارخانه برای من مهم نیست، من آزاد هستم، می‌خواهم همان ابتدا خودرو خود را بردارم و به کوهستان بروم، چه می‌شود؟ طبیعتاً خودرو خراب می‌شود. در اینجا چه کسی زیان می‌کند؟ من زیان می‌کنم و خودرو من آسیب می‌بیند. یا وقتی می‌خواهم خودرو را نگه دارم، اگر به جای آنکه پدال ترمز را فشار دهم، پدال گاز را فشار دهم، طبیعتاً خودرو متوقف نخواهد شد و تصادف رخ می‌دهد. اینجا چه کسی زیان می‌بیند؟ من. خب! چرا شرکت این دستورها را به من می‌دهد؟ به چه حقی؟ زیرا شرکت می‌داند این خودرو چگونه و از چه قطعاتی ساخته شده است. می‌داند که در درون این دستگاه چه وجود دارد؟ از سویی شناخت کامل این خودرو یا دستگاه نیازمند م��العه‌ای گسترده است و ممکن نیست که مصرف‌کننده با برق و مباحث فنی آشنا باشد و همه علوم خاص را بداند. الان فرصت نیست که شرکت همه این مسائل را به من آموزش دهد. از این رو، اطلاعاتی عمومی به من می‌دهد و می‌گوید وقتی خواستی این ضبط صوت را روشن کنی، این دکمه را فشار بده.
این مثال کوچک، اطلاعاتی درباره دین به ما می‌دهد. دین چیست؟ حقیقت دین کدام است؟ حقیقت دین، آموزه‌هایی است که خداوند متعال به ما ارائه می‌کند تا در این دستگاه بزرگی که نام آن جهان هستی است، زندگی کنیم. خداوند متعال کره زمین را آفریده است، آسمان را آفریده است، درخت و گیاه را آفریده است، همه‌چیز را آفریده است و از این رو، حقیقتِ همه‌چیز را می‌داند.
خدا انسان را نیز آفریده است و می‌داند حقیقت انسان چیست، در قلب او چیست، چه نیازهایی دارد، راه سعادت او کدام است، چگونه رشد می‌کند، چگونه شکست می‌خورد و چگونه رنج می‌برد. خداوند برای روابط ما با جهان هستی، برنامه‌ها و مسیرهایی قرار داده است. گفته است: اگر می‌خواهی خوشبخت زندگی کنی، از این راه برو. درست مانند دستورهایی که شرکت سازنده به مصرف‌کنندگان می‌دهد. اگر این آموزه‌ها را به کار ببندی، رشد می‌کنی و به سعادت می‌رسی و راحت زندگی می‌کنی و اگر با آن‌ها مخالفت کنی، مانند شخصی هستی که به دستورالعمل کارخانه برای ��ستفاده از خودرو عمل نمی‌کند.
بنابراین، دین به معنای سامان‌دهی روابط میان انسان و جهانی است که در آن زندگی می‌کند. بر