گام به گام با امام موسی صدر جلد 9

جلد: 9
صفحه: 151

درگذرد، درقبال‌ وقایع‌ جنوب‌ مسئول‌اند، زیرا‌ به‌ جای‌ توجه‌ به‌ منافع‌ ملی‌ لبنان، سرگرم‌ تعصبات‌ و نفوذ و قدرت‌ خویش‌اند و بدین‌ترتیب،‌ زمینه‌ را مهیا کرده‌اند تا افرادی‌ که‌ منافع‌ لبنان‌ برایشان اهمیتی‌ ندارد، سرنوشت‌ لبنان‌ را به‌ دست‌ گیرند.

حتماً‌ شما نیز با این‌ نظر موافقید که‌ همه‌ اعراب‌ در خصوص‌ وقایع‌ لبنان‌، به‌ویژه‌ جنوب‌، مسئول‌ نیستند؛ فقط کسانی‌ در قبال‌ این‌ حوادث‌ مقصرند که‌ سوداگرانه‌ و کینه‌توزانه لبنان‌ را محل‌ مناسبی‌ برای‌ پنهان‌شدن‌ و محلی برای فرار از ادای‌ وظایف‌ قومی‌ خویش‌ یافته‌اند و لبنان‌ و لبنانیان‌ را در این راه‌ قربانی‌ کرده‌اند و هر روز آن‌ را سر می‌بُرند تا افکار عمومی‌ کشور خویش‌ را بدان‌ سرگرم‌ کنند و توجه‌ ملت‌ خود را از ماهیت‌ و نقش حقیقی‌ خویش منحرف سازند؛ از جمله از سوداگری‌ در عرصه سیاست و قاچاق و جمع‌ ثروت‌ از راه‌ غارت‌ و چپاول‌ و سرقت‌.

این‌ وضعیت‌ اندوه‌بار جزای‌ کسانی‌ است‌ که‌ به‌ قومیت‌ عربی‌ معتقدند و قومیت‌گرایی را مبنا و معیار می‌دانند؛ همان‌ها که‌ برای مسئله فلسطین، ده‌ سال‌ حملات‌ اسرائیل‌ را تحمل‌ کردند و سرانجام،‌ در کنار مقاومت‌ فلسطین، رو در روی‌ دولت‌ و ارتش‌ خود ایستادند، تا جایی‌ که‌ حاکمیت‌ مشروع‌ دولت‌ از سرزمین‌ آنان‌ رخت‌ بربست‌ و سپس،‌ اسرائیل‌ به‌ بهانه‌ نبرد با مقاومت با هواپیماها و بمب‌های‌ خوشه‌ای‌ وارد شد و جهنمی‌ پدید آورد و کشتارهای‌ هولناک‌ به‌ راه‌ انداخت.

این‌ دور باطل‌ تکرار می‌شود. جهانیان‌ تماشاچی‌اند. حتی‌ اعراب‌ به‌ تماشا ایستاده‌اند. جهان‌ قطعنامه‌ صادر می‌کند و برای‌ نجات‌ آنان‌ به‌ جنوب‌ می‌آید. مصیبت‌ اهالی‌ جنوب‌ از هر مصیبتی‌ فراتر است. هیچ‌کس‌ از آنان‌ سخن‌ نمی‌گوید و با آنان‌ همدردی‌ نمی‌کند و آنان‌ را احساس‌ نمی‌کند، بلکه‌ آن‌ها باید چنین‌ کنند.

و اکنون‌ سخن‌ از شهرک‌ها و شهرک‌‌سازی‌ها و… به‌ میان‌ آمده‌ است. شما را به‌ غیرت‌ عربی‌ و اسلامی‌ که‌ در وجودتان‌ سراغ‌ دارم، و به‌ محبتی‌ که‌ در دیدارهایمان‌ در وجود شما احساس‌ کردم، و به‌ هزار و یک‌ علت، از شما می‌خواهم‌ که‌ بنویسید و سخن‌ بگویید تا اندکی‌ از رنج‌ این‌ مردم‌ و از رنج‌ لبنان‌ که‌ به‌ شدت‌ تحت‌تأثیر مصیبت‌ جنوب‌ قرار دارد، کاسته‌ شود.

حضرت امام، دل‌های‌ همه‌ ما برای‌ لبنان‌ می‌تپد و چه‌بسا این‌ پایین‌ترین‌ مرتبه‌ ایمان‌ باشد، اما چنان‌که‌ گفته‌ایم‌ و می‌گوییم‌ و در وقایع‌ لبنان‌ مشاهده‌ کرده‌ایم، باید سیاستمداران‌ لبنانی خود به‌ حکم‌ وجدان‌ خویش‌ درباره‌ آنچه‌ در کشورشان‌ روی‌ می‌دهد، سخن‌ گویند؛ هرچند تیغ‌ سانسور سوریه رسانه‌های‌ لبنان‌ را زیر نظر دارد. در جهان‌ عرب‌ نیز آنان‌ که‌ خاموش‌ مانده‌اند، باید سخن‌ گویند و حقایق‌ لبنان‌ را با صراحت‌ برای‌ جهان‌ عرب‌ بازگویند، زیرا به‌ باور من‌ تا زمانی‌ که‌ اعراب‌ با هم‌ به‌ صراحت‌ سخن‌ نگویند و از مسائل‌ حساسیت‌برانگیز پرهیز نکنند و مواضع‌ خود را آشکار بیان‌ نکنند، خیر و نیکی‌ نصیب‌ آنان‌ نخواهد شد. به‌ عقیده‌ من‌ این‌ها همه‌ سرآغاز حل‌ مشکل‌ جنوب‌ لبنان، یا به‌ تعبیر بهتر، مشکل‌ سراسر لبنان‌ خواهد بود. خداوند شما را موفق‌ بدارد و پیکار و مبارزه‌ شما در راه‌ لبنان‌ را برکت‌ عطا کند.