خود در قبال مسئله فلسطین همه تلاش خود را بیش از حد به کار گرفته بود و انقلاب فلسطین، لبنان را بهترین مکان از نظر تبلیغاتی و سیاسی و نظامی برای خود می‌دانست.

طبیعتاً وقتی اجرای این اهداف در لبنان آغاز شد،‏‏ شکاف‌های موجود در جامعه لبنان، که شکاف‌هایی اجتماعی بود، مورد سوء‌استفاده قرار گرفت. دشمن با سوء‌استفاده از این شکاف‌ها وارد بحران لبنان شد.

امام صدر افزود : دو سال گذشت. توطئه‌گران می‌خواستند مسئله لبنان را بین‌المللی کنند تا با قدرتِ بین‌المللی شدن، اهداف پیش‌گفته را محقق کنند. یا اینکه می‌خواستند نزاع‌های گوناگون عربی در قبال مسئله لبنان را [به داخل لبنان] منتقل کنند و این نزاع‌ها را از راه عربی کردن آن‌ها در این دوره، در درون لبنان شعله‌ور کنند.

امام صدر گفت : باید بگوییم، پس از پیش آمدن محنت، لبنانیان ابعاد توطئه را درک و از بین‌المللی کردن آن خودداری کردند. طبیعی بود که سوریه از آن جهت که تنها کشور همسایه لبنان است و تا حد بسیاری مورد اعتماد طرف‌هاست، داور باشد. ولی دخالت سوریه به‌تنهایی و بدون موافقت و استقبال کشورهای عربی، پیچیدگی‌های سیاسی ایجاد می‌کرد، ازجمله بی‌اعتماد شدن مقاومت فلسطین و بروز تنش میان برخی از گروه‌های لبنانی. بنابراین، دستِ سوریه باید هماهنگ با اراده عربی حرکت می‌کرد. این اراده در چنین زمانی در سال گذشته در کنفرانس ریاض شکل گرفت و فاجعه و خطرهایی را که به دنبال داشت، متوقف کرد.

دخالت دشمن

امام ادامه داد : اینجا بود که دشمن دریافت نمی‌تواند از پاسخ‌گویی اعراب و به‌طور خاص سوریه به دعوت لبنان برای حل مشکل جلوگیری کند، ولی توانست در جنوب از این راه‌حل سوری-عربی جلوگیری کند، به این بهانه که منطقه ماورای لیطانی حریم امنیتی اسرائیل است و ورود نیروهای بازدارنده نه‌تنها امنیت اسرائیل بلکه نیروی هشدار اسرائیل را نیز تهدید می‌کند و با کمال تأسف این موضع اسرائیل با پذیرش جهانی روبه‌رو شد و ورود نیروهای بازدارنده متوقف شد.

امام صدر گفت : بنابراین، آنچه در جنوب جریان دارد، همان بحران لبنان با همه طرف‌ها و ابعاد و ابزارها و نتایج آن است که به جنوب منتقل شده، زیرا در دیگر مناطق لبنان این بحران حل شده است.

تردیدی نیست که حکومت قانونی لبنان از زمان فروکش کردن جنگ تاکنون برای حل بحران در جنوب از راه اعزام نیرویی لبنانی به جنوب، که امتداد حکومت قانونی باشد، تلاش می‌کند.

ولی در این مرحله، اسرائیل چالش‌هایی ایجاد می‌کند، زیرا نمی‌تواند مانع ارتش لبنان برای رسیدن به خاک لبنان در جنوب شود و از این رو، از وضع لبنان سوءاستفاده می‌کند و از سه ابزار برای جلوگیری از نزدیک شدن ارتش لبنان بهره می‌گیرد :

1. هر زمان بخواهد شروع به بمباران می‌کند. این بمباران کردن گاه به‌دست مزدوران اسرائیل است که در گوشه و کنار جنوب پراکنده‌اند، زیرا جنوب از خلأ امنیتی رنج می‌برد و هر گروهی می‌تواند در آن نفوذ کند.

2. اسرائیل با سوءاستفاده از ترس و نگرانی گروهی از لبنانیان، آن‌ها را تحریک به مسلح شدن می‌کند و به سوی میدان جنگ سوق می‌دهد.

3. مزدورانی که در جبهه‌های مختلف حضور دارند،