مورد حمله قرار می‌گرفتیم و مناطق سکونت مردم محرومی که حتی لقم? نانی نداشتند، چه رسد به اسلحه، ویران می‌شد و مردم بی‌گناه بر زمین می‌افتادند. هم? این‌ها را می‌دیدیم و حساسیت اوضاع را درک می‌کردیم و هم? دردها و رنج‌ها را فرو می‌خوردیم و برای نجات وطن و کاستن دردهای هم‌وطنان می‌کوشیدیم. قدرت‌نمایی‌ها از این سو و آن سو شدت گرفت و بحران پیچیده‌تر شد و هرکس در پی شکاری بود و تکیه‌گاهی برای خود داشت؛ امّا میهن و فرزندان حقیقی و محروم آن هیچ تکیه‌گاهی نداشتند. آن‌گاه اوضاع به بن‌بست رسید و شرایط در شیاح به وخامت گرایید؛ و با شب‌های سیاهی روبه‌رو شدیم که گروه‌هایی از هم‌میهنان را در خود فرو برد و با اموال مردم تشکیلاتی راه‌اندازی شد تا میانجی باشد نه دشمن؛ پس از آن با فضایی روبه‌رو شدیم که حتی در جنگ‌های مرگ‌بار نیز وجود نداشته است. و پس از آن قرار بود برای مصلحت محرومان تحصن کنیم، ولی دیدیم که وطن خود نخستین محروم است. پس از این همه، به این نتیجه رسیدم که گفت‌وگو دیگر سودی ندارد و گوش‌ها نمی‌شنود و وجدان‌ها نیازمند کسی است که آن‌ها را تکان دهد و ملامت کند. به این نتیجه رسیدم که کشور به چیزی قوی‌تر از اسلحه و قاطع‌تر از کلمه احتیاج دارد. آن‌گاه خود را در راه مسجد برای اعتکاف یافتم.

آنان خاک وطن را آلوده کردند؛ پس به خان? خدا پناه آوردم تا از او یاری بجویم و در اینجا در حال اعتکاف خواهم ماند تا کشور بحران را پشت سر گذارد و صدای توپخانه‌ها خفه شود!

هم‌میهنان! من به جز جان خود چیزی ندارم و همان را به میدان آورده‌ام تا برای وطن و زندگی هم‌وطنان و مصلحت والای وطن قربانی کنم و بر این عقیده‌ام که شرط اصلی موفقیت تحصن این است که ادامه پیدا کند و تمام هم‌وطنان در هم? فرقه‌ها و مناطق از آن حمایت کنند و این اقدام مسالمت‌آمیز و غیرمسلحانه باقی بماند، چراکه اقدامات مسلحانه و قدرت‌نمایی‌های سیاسی و هم? مظاهر خشونتْ کشور را درنوردیده و درد و رنج مردم را بیشتر کرده و به پیچیدگی بحران افزوده است. در این اوضاع انسان با هم? دارایی و توانایی‌اش، با روح و جسمش، با حیات شخصی و روابط انسانی‌اش، با هم? توانایی‌ها و روابطی که خداوند به او عطا کرده است، تنها مانده و باید با هم? سرمای? خود وارد میدان شود.

و اکنون این انسان ساده بدون هیچ‌گونه سلاح و به‌دور از هرگونه خشونت و تهدید، به خان? خدا پناه آورده است و از او نجات می‌طلبد.

امّا اکنون آنچه خواست? ماست:

1. توقف خون‌ریزی و هرگونه فعالیت مسلحانه در هم? مناطق لبنان و به‌ویژه در منطق? شیاح - عین الرمانه؛ منطقه‌ای که هم‌وطنان یک‌بار از جنوب به آنجا مهاجرت کردند و بار دیگر از آنجا به جنوب؛

2. برون‌رفت سریع از بحران تشکیل کابینه که کشور را تهدید می‌کند؛

3. تشکیل کابینه‌ای غیرحزبی که بتواند کشور را در زمانی کوتاه به حالت عادی بازگرداند؛

4. تشکیل سه هیئت در کنار کابین? آینده که یکی از آن‌ها تحقیقی گسترده دربار? حوادث اخیر انجام دهد و عوامل جنایت و مسئولان آن را شناسایی کند و دیگری طرح‌های عمرانی مناطق محروم را به اجرا گذارد و هیئت سوم آشتی ملی فراگیر برقرار کند.

برادران! به‌دور از هرگونه گرایش و جانب‌داری در انتظار موضع‌گیری و واکنش شما هستیم و گمان