همواره به مردم بقاع و جنوب و هرجای لبنان گفته‌ام و هنوز هم می‌گویم که نبرد شما نبرد فرقه‌ای نیست و این با سوابق تاریخی شما و موقعیت شما تناسب ندارد. نبرد شما نبرد برای جلوگیری از تجزی? کشور و دور کردن خطر از جنوب و مقاومت فلسطین است.

و اینک پس از آنچه رخ داده و پس از آنکه نشانه‌های تجزیه در افق پدیدار گشته است، از من چه می‌خواهند؟ آیا خواری را برای هم‌کیشان و مردم خود بپذیرم و کشور و امتم را به خطر بیندازم؟ هرگز! چنین نخواهم کرد چراکه من فرزند حسین‌(ع) هستم که فرمود: «وَاللهِ لا أرَی المَوتَ إلّا سَعَادَةً وَلَا الحَیاةَ مَعَ الظّالِمینَ ألّا بَرَمَاً» (به خدا سوگند که مرگ را جز سعادت و زندگی با ستمگران را جز ملالت نمی‌بینم.)

در اینجا خطاب به پاتریارک خریش که به‌خوبی ایشان را می‌شناسم و با اندیشه‌های والا و کردار پاک ایشان و وظیف? تاریخی‌ای که بر دوش دارد، آشنایی دارم، و خطاب به هم? علمای مسیحی کشور و هم? بزرگان کشور به‌ویژه بزرگان مسیحی و به طور خاص رهبران مارونی، و خطاب به رهبران دو حزب کتائب و آزاد - وقتی که از این جنایت‌ها ابراز برائت کنند و از گسترش آن جلوگیری کنند - خطاب به هم? آنان می‌گویم: تا کی ساکت بمانیم و دربار? مسائل دور و نزدیک بحث کنیم و زمینه‌سازی حوادث را به افرادی انتقام‌جو یا سرکش و غیرمنضبط در اینجا و آنجا نسبت دهیم؟ همگی برای نجات کشور و جلوگیری از فتن? تجزیه که علی‌رغم خواست هم? ما و در برابر چشمانمان در حال عملی شدن است، دست به کار شوید! جبهه‌ای بزرگ برای نجات کشور و حفظ امانت نسل‌ها و برای فرونشاندن فتنه و آرام کردن مردم تشکیل دهید.

تا کی می‌خواهیم در برابر لجبازی و تحجر و بهانه‌های پوچ و سرپیچی اعضای احزاب خود و رفتار جاهلان و گمراهان و انتقام‌جویان تسلیم باشیم؟

من خطاب به هر لبنانی و تمام پدران و مادران و خطاب به روزنامه‌های لبنان و هم? اعراب و هم? مؤمنان به خدا در سرتاسر دنیا و به کسانی که به کرامت انسان پایبند هستند و به دوستداران صلح و مدافعان آن می‌گویم: لحظه‌ای درنگ نکنید، چراکه توفان‌هایی درخواهد وزید که «لَا تُبْقی وَلَا تَذَرُ.»[104]؛ و فتنه‌ای شعله‌ور می‌شود که به هیچ‌کس رحم نمی‌کند: وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لاَّ تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنکُمْ خَآصَّةً.»[105]

بازگرداندن مردم به حارة الغوارنه و سبنیه و هرجای دیگر باید همین الآن آغاز شود، هرچند لازم باشد چادر در محل? خودشان برپا کنیم تا خانه‌هایشان دوباره ساخته شود.

اطمینان دادن به آنان و دور کردن تهدید از اقلیت‌ها در هرجایی واجب فوری است؛ همچنان‌که باید جنایت‌کارانی که بی‌گناهان را کشتند و خانه‌ها را ویران کردند و قرآن‌ها و دیگر مقدسات را آتش زدند، فوراً شناسایی شوند و احزاب و گروه‌های درگیر داوطلبانه و بدون دستور قضایی افراد مقصر را تحویل بدهند.

وظیف? دولت، به محافظت از خیابانی که بانک‌ها در آن مسقر هستند و یا محافظت از سازمان‌های دولتی محدود نمی‌شود، چراکه اساس هر کشور، انسان است.