سو و لب به دندان گزیدن از سوی دیگر ادامه دادند؛ گویا در این ماجراجویی‌ها، تعیین سرنوشت کشور را نیز نوعی قمار به حساب می‌آوردند. بنابراین، تحصنْ قیام بر ضد ستمگری و محرومیت است و نفی تبعیض فرقه‌ای و جلوگیری از تفرق? ملی است. متأسفانه باید بگویم هم? این مسائل آشکار و بی‌پرده وجود دارد، هرچند که بخواهند با فلسفه‌بافی آن را توجیه‌ و تفسیر کنند. لبنان به انداز? کشوری در حال جنگ و بلکه بیشتر از آن آسیب دیده‌ است؛ چراکه نوع خسارت‌های واردآمده و اخلاق و رفتار به‌کار‌رفته در این جنگ بدتر از هم? جنگ‌ها بود. با این حال نشانه‌هایی از پنهان‌سازی حقایق و زدودن آثار جنایت‌ها مشاهده می‌شود.»

ایشان افزود: «همچنان‌که در اثر معطوف شدن توجهات به فجایع و محنت‌ها و فتنه‌های فرقه‌ای، مطالبات محرومان و وضعیت نابسامان اجتماعی در کشور رفته‌رفته به فراموشی سپرده می‌شود و بیم آن می‌رود که هم? این وقایع به زیان محرومان و ستم‌دیدگان تمام شود و بر محرومیت و عقب‌ماندگی‌شان بیفزاید، در محنت اخیر نیز تبعیض فرقه‌ای و ازهم‌گسستگی ملی به نهایت خود رسید. از این رو، اگر می‌خواهیم وطنی برایمان باقی بماند، باید خود را وقف بازسازی آن کنیم. اهمیت و حساسیت اهداف در کنار ضعیف بودن امکانات مرا از راه خود باز نمی‌دارد و حتی اینکه می‌بینیم دست‌های بیگانه و دولت‌های بزرگ در ورای این تهدیدها قرار دارند و همچنین ناهماهنگی میان هدف و وسیله، هیچ کدام مرا ناامید نمی‌کند. من در حال حاضر همان‌طور که می‌بینید، در پیشگاه خداوندی هستم که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین به دست اوست و در حال روزه‌داری به سر می‌برم که مرا با خداوند سبحان مرتبط می‌کند. «وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِیعًا قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَالسَّماوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ.»[43]

صحبت به مسئله ای رسید که دربار? آن شایعه هایی به گوش می رسد؛ یعنی آیا انقلابِ بدون خشونتی که امام صدر اعلام کرده است، برضد کل نظام است یا تنها نقاط منفی آن؟ و به طور مشخص آیا امام پس از آنکه گروهی از سیاستمداران چپ گرا او را متهم کردند که از حامیان این نظام است، ارتباط خود را با نظام قطع کرده است؟

امام در پاسخ گفت: «امیدوارم به من در روشن شدن منظورم از جوابی که می‌دهم کمک کنید و به حساسیت وضعیت کشور توجه کنید. بر این اساس، می‌گویم من از حامیان نظام حکومتی لبنان نیستم و عقیده ندارم که نظام برتر و بهتر است. برخی از انقلابیان در لبنان خاطرنشان کرده‌اند که برآورده‌کردن مطالبات محرومان که در جنبش آنان تعیین شده است، در توان نظام نیست. من به این افراد گفتم که من به طور کلی به دنبال تحقق این مطالبات و اجرای عدالت هستم و اگر این نظام از برآوردن آن‌ها ناتوان است، پس بهتر است سرنگون شود، بدون اینکه جای هیچ تأسفی باشد. ولی این پس از آن است که حکومت با عمل نکردن به وظایفش خود را محکوم کرده باشد.»

ایشان ادامه داد: «من در محکوم کردن ساختار فرقه‌ای نظام لبنان اظهارات بسیاری کرده‌ام و دیگرانی که تغییر این نظام یا اصلاح نقاط منفی آن را در رأس اهداف خود قرار داده‌اند، حتماً در این نکته با من موافق‌اند که زمان تغییر نظام زمانی است که