اسلحه بازمی‌دارد. ملت‌های بسیاری بوده‌اند که در برابر قدرت‌های ستمگر دنیا ایستاده و پیروز شده‌اند، مانند ملت الجزایر و ملت ویتنام. در این دو انقلاب، ملت بود که جنگید و دفاع کرد و دشمن را بیرون راند و کشور را آزاد کرد.»

امام صدر درباره خط دوم نیز گفت: «خط دوم حسابرسی از مسئولان است که اکنون درباره آن سخن نخواهم گفت.»

ایشان افزود: «فلسطینیان عده ناچیزی بودند که پیش از جنگ 1967 میلادی کسی آنان را به حساب نمی‌آورد، ولی آنان پس از 1967 آماده شدند و سلاح به دست گرفتند و از میهن خود دفاع کردند. تعداد آنان در ابتدا هفت مبارز بود، ولی همین تعداد خود را بر ملت فلسطین و سپس، بر جهان امروز تحمیل کردند. ما برای حرکت کردن منتظر چه هستیم؟ آیا منتظریم که اسرائیل خاک ما را اشغال کند تا حرکت کنیم؟ حرکت و مبارزه نیازمند فداکاری و تقدیم شهید در راه دین و آبرو و کرامت است.»

امام سپس درباره سوداگری از راه فرقه‌گرایی و همچنین تفرقه و وحدت ملی سخن گفت. وی در تعلیل اینکه چگونه جنگ رمضان (جنگ اکتبر) امید را به دل‌های اعراب بازگرداند، گفت: «زیرا آنان آماده شدند و حرکت کردند و یک گام به جلو برداشتند و اختلاف میان خود را فراموش کردند و از این رو، پیروز شدند.»

امام صدر در پایان سخنانش گفت: «من حسینیه‌ای را قبول دارم که قهرمانانی بپرورد که با دشمن اسرائیلی در جنوب بجنگد.»