گام به گام با امام موسی صدر جلد 4

جلد: 4
صفحه: 304

سند شماره 2/07-10-74

موضوع: سخنرانی- حرکت ما برخاسته از ژرفای ایمان ما به خداست

مکان و تاریخ: شهرک مشغره، 6/10/1974.

مناسبت: مراسم گرامیداشت شهادت امام علی(ع).

منبع: روزنامه النهار، 7/10/1974؛ روزنامه المحرر، 7/10/1974.

گزیده‌ای از متن

برای نخستین بار است که روز شهادت امیر مؤمنان علی بن ابی‌طالب(ع) را گرامی می‌داریم، ولی به سبب فرارسیدن سالروز پیروزی بر دشمن در جنگ اکتبر سال گذشته احساس شادی و سرور می‌کنیم. انسان در برابر مرگ اندوهگین می‌شود؛ در برابر بیماری غمگین می‌شود؛ در برابر تنگ‌دستی ناراحت می‌شود. انسان وقتی به مصیبتی گرفتار می‌شود، نباید ناراحت شود؛ باید بردباری کند و در برابر ضعف و ناتوانی تسلیم نشود، چراکه مرگ برای همه است و باید زندگی خود را با کارهای نیک و شایسته زینت دهیم.

دین تلاش می‌کند که از هر ناتوانی‌ای، توانایی بسازد و از هر پراکندگی، یک‌پارچگی و از هر عقب‌ماندگی، حرکت. دین وجود شر را در آفرینش نمی‌پذیرد.

شهیدان جنگ اکتبر و شهیدان کربلا به مردم می‌گویند: مرگ چیزی نیست جز اینکه به نزد پرودگارمان به بهشت خواهیم رفت. مردان این امت همانند حسین‌‌اند. اینان یاوران و رهبران امت‌اند که در کانال سوئز و جولان کشته می‌شوند.

پنداشتند این امت می‌خواهد بر طبق مفاهیم آنان زندگی کند و در نتیجه، خواری و سرافکندگی را می‌پذیرد. پنداشتند این امت مسیح و محمدِ خود و علی و حسینِ خود را فراموش کرده و ارزش‌ها و کرامت خود را از یاد برده است. از این رو، در صدد برآمدند که این امت را به چند امت و این دولت را به چند دولت تبدیل کنند و برای این کار سرزمینی با قداست و کهن را انتخاب کردند. بلفور به آنان چنین وعده‌ای داد؛ وعده کسی که از کیسه خلیفه می‌بخشد.

آنان در خاک ما بدون اینکه از ما اجازه بگیرند، به دلخواه خود رفتار می‌کنند. آنان از میان همه دنیا کشور ما را انتخاب کردند، زیرا می‌پنداشتند ما به نهایت خواری رسیده‌ایم.

این‌طور نیست. آنان فراموش کردند که این «امت بهترین امتی است که برای مردم پدیدار شده است»؛33 به این دلیل که ما سالروز شهادت امام علی(ع) را در سالروز جنگ اکتبر را زنده نگه می‌داریم؛ به این دلیل که ما در رمضان می‌جنگیم و کشته می‌شویم بدون آنکه از مرگ هراسی داشته باشیم. در این صورت است که برای ما ارزش و اهمیت قایل می‌شوند.

ما نبردی سخت‌تر از نبردهای گذشته پیش رو داریم. کشورهای صنعتی به اعراب هشدار می‌دهند و تلویحاً به آنان می‌گویند که شما با آتش بازی می‌کنید. برای فرار از شکست خود ما را متهم می‌کنند، آن هم پس از پنجاه سال که نفت را به


33.اشاره به آیه «کُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ.» (آل عمران، 110)