گزارش برای اینکه سیاستمداران ساکت شوند و مردم سرگرم باشند، ولی در گزارش دیگر نوشتیم که امکان اجرای طرح لیطانی وجود ندارد. این طرح همچنان می‌چرخد و می‌چرخد، ولی اجرا نخواهد شد. نه دستگاهی در کار است، نه طرحی و نه پژوهشی. این سخنان در صورت‌جلسه‌های پارلمان ثبت شده است. ولی گفتند: نه… طرح لیطانی اجرا خواهد شد. در رادیو و تلویزیون و روزنامه‌های دولتی گفتند: اجرا می‌شود. آیا به حرف آنان گوش دهیم؟ نمی‌دانم. گفتند: امروز باران می‌بارد. روزی که ما در بقاع بودیم، گفتند: برف و باران می‌بارد، ولی در واقع هوا آفتابی بود. إن‌شاء‌الله امروز باران می‌بارد… این‌طور گفته‌اند. در هر حال، بگذارید به دروغ گفتنشان ادامه دهند. تا کنون که هیچ‌کس حرف آنان را باور نکرده است.

من به شما می‌گویم که جدول زمان‌بندی برای طرح لیطانی تنظیم کردند. ای خبرنگاران، این مطلب را با مسئولیت من ثبت کنید و بنویسید. برای طرح لیطانی جدول زمان‌بندی تنظیم کردند. گفتند که مناقصه اول برای اجرای مرحله اول طرح لیطانی در تاریخ 1/5/1974 برگزار خواهد شد، یعنی چهار روز پیش. آنان نمونه این ضرب‌المثل هستند که دروغگو فراموشکار است. ولی مردم فراموشکار نیستند. من فراموشکار نیستم. مناقصه چه شد؟ هیچ‌کاری انجام ندادند و نخواهند داد. گفتم که هیچ برنامه و نقشه‌ای وجود ندارد. مسئولی دولتی در تلویزیون گفت: «آیا هرچیزی لازم است با نقشه انجام شود؟» طرحی عریض و طویل را می‌خواهند بدون نقشه اجرا کنند.

گفتند که می‌خواهیم آب لیطانی را به بیروت انتقال دهیم، زیرا بیروت بی‌آب است. به آنان گفتیم: ای جماعت، شما مردم جنوب را با عطش بیمار کردید. اکنون می‌خواهید مردم بیروت را با بلهارسیا بیمار کنید؟ آب‌های لیطانی برای آشامیدن مناسب نیست. افزون بر آن، آب رودخانه بیروت که هست و مطالعات این طرح آماده است و هزینه کمتری نیز دارد. تنها اجرای آن مانده است.

آیا می‌دانید اگر آب لیطانی را به بیروت بکشند، چه پیش می‌آید؟ قبلاً 350 میلیون متر مکعب آب به رودخانه اوّلی انتقال داده‌اند و الآن می‌خواهند بین پنجاه تا شصت میلیون متر مکعب دیگر انتقال دهند و این یعنی سدی بدون آب خواهیم داشت. می‌گویند که شاهزاده‌ای هندی به نجف و کوفه آمد و گفت که پلی بین این دو شهر بسازید. گفتند: آبی بین این دو شهر نیست. گفت: ما پل را می‌سازیم، بعداً آب می‌آوریم. می‌خواهند پس از آنکه آب لیطانی را به بیروت منتقل کردند، روی آن سد بسازند. چرا از رودخانه بیروت آب نمی‌برند؟ چرا از رودخانه ابراهیم نمی‌برند؟ چرا از آب رودخانه کلب یا جعیتا استفاده نمی‌کنند که هم هزینه کمتری دارد و هم انتقال آن سریع‌تر انجام می‌شود؟ نه، می‌خواهند آب لیطانی را ببرند.

مسئولی دیگر می‌گوید که آب رودخانه بیروت در معرض زمین‌لرزه هزاره است. این چه هزاره‌ای است؟ این حرف‌ها قدیمی است. در این طرحْ مسئله زمین‌لرزه هزاره نیز بررسی شده است. طبیعتاً، کانال نیز بر اساس زمین‌لرزه هزاره بررسی شده است. ولی به این طرح فکر نمی‌کنند.

این طرح قاسمیه که دیده‌اید، ده تا دوازده میلیون لیره برای دولت هزینه داشته است. می‌دانید بازدهی و درآمد سالانه آن چقدر است؟ حداقل 45 میلیون لیره. دوازده میلیون لیره در جنوب هزینه