گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
لبنان بر گروههای مسیحی لبنان مسلم شود، که این اتفاق افتاده است و نشانه آن نیز درگیرشدن کمال جنبلاط با سرلشگر فؤاد شهاب در معرکهای بیفرجام است و به علت اینکه هیچ نامزد دیگری جز سرلشگر فؤاد شهابـ بهرغم امتناع خود اوـ مطرح نشده است، روشن است که شایستهترین شخصیت لبنانی مطرح، برای برعهدهگرفتن این منصب، سید موسی صدر است.
قرار گرفتن ایشان در رأس این جمهوری، احساسات خشمآلود مردم جنوب را که سینهشان در معرض گلوله اسرائیلیها و پشتشان در معرض گلوله لبنانیها قرار دارد، آرام میکند و امکان پیشرفت در برنامه «رهاسازی جنوب به حال خود» در مقابل دو احتمال دیگر، که هر دو تلخ است، فراهم میآید.
یکی از این دو احتمال آن است که منطقه جنوب به غارهای جدیدی تبدیل شود که حفره مسلسلها و اثر بمب ناپالم روی آن حک شود و زندگی مدنی آن فرو بپاشد، درهحالیهکه کار ارتش این باشد که مانع قرارگرفتن بیروتِ «آباد» در معرض سرنوشتی مشابه امّان شود و به مدد قدرت رئیسجمهور جنوبی از هجرت سیلآسای مردم جنوب به بیروت جلوگیریکند. احتمال دوم اینکه اسرائیل جنوب را اشغال کند و ارتش در مقابل هجوم سیلآسای آوارگان جنوبی و ارتش اسرائیل از لبنان دفاع کند.
حضور شخصیتی از جنوب در مقام ریاستجمهوری، از ظهور هر شکاف و حتی از تعمیق این احساس که بیروت دست از جنوب شسته است، جلوگیری میکند.
اما پرسشی بدیهی که در اینجا مطرح میشود این است که چرا مقامات صاحب نفوذ نمیترسند از اینکه سید موسی صدر گامهایی اساسی بردارد که برای منافع آنان گران تمام شود. مثلاً لبنان را به کشوری مقاوم تبدیلکند و یا اینکشور را به جبهه شرقی ملحق کند؟
واقعیت امر این است که چنین دغدغههایی در اذهان برنامهریزان کنونی آینده لبنان خطور نمیکند، زیرا با خطوط اساسی اندیشههای سید موسی صدر و رویکرد او به وحدت حقیقی لبنان منافات دارد. سید موسی صدر تأکیدی تام بر وحدت لبنان دارد و ازهاینهرو، برای مشارکت در فعالیتی گسترده در حرکت اجتماعی با همکاری رئیسجمهور، شارل حلو، دعوت شده است.
یک بار سید موسی صدر در سخنرانی خود در بنیاد هماندیشی لبنان پاپ پل را بزرگمرد صلح معرفی کرد و پیش از انتخاب ریاست مجلس اعلای شیعیان با وی در واتیکان دیدار کرد. محافل مسیحی لبنان مواضع این چنینِ سید موسی صدر را با گرمی و صمیمیت تأیید کردند.
در مقابل، وی از حمایت تبلیغاتی بینظیر و کمک بیدریغ دولت برخوردار شد. در صور به مسئلهای اخلاقی متهم شد، آن هم در زمانی که در مقابل تلاشهای صادقانه برای وحدت مجلس شرعی اهل سنت در پی تأسیس مجلس اعلای شیعیان بود. تهمت باطلیکه متوجه وی شد، موجب تعمیق اختلافات میان دو فرقه اسلامی و تحریکهای متقابل شد که اوج آن هجوم افراد مسلح از بعلبک برای تخریب منزل تهمتزننده به ایشان بود. در این مقطع زمانی روشن شد که دولت با تمام قدرتش در کنار سید موسی صدر قرار دارد.