گام به گام با امام موسی صدر جلد 1
را برپا میداشت؛ مظلوم و ستمدیده را یاری و در میان مردم بر اساس قسط و عدل داوری میکرد. وطن تو را پیشوایی انقلابی و مبارزی میشناخت که در راه نبرد با استعمار، همه سعی و توان خویش را مبذول داشته و از جبروت و تفرعن استعمارگران و حیله و مکر دشمنان هراسی به دل راه نداده و در برابر جنگ سرد دشمن داخلی مردانه مقاومت کرده است. جهان تو را خورشیدی میشناخت که افقهای دور و گسترده را روشن ساخته و با انتشار رسالهها و کتابهای ارزشمند، روایت حق و داستان زندگی آرمانی را در گوش جهان فروخوانده است. تاریخ تو را صفحه تابناکی شناخت که در آن هیچگونه ابهام و تحریفی نبود؛ مَطلعِ فصلی بیمغالطه و مدخل کتابی که در آن میانِ واقع و وهم فرق گذاشته بود. هماکنون تو در پیشگاه خداوند به آنچه به تو عطا شده است خشنود و متنعمی و به آنان که هنوز به تو ملحق نشدهاند، بشارتدهندهای. تو آفریننده و مبدع و مبتکر بودی و به زندگی جاوید و ابدیت پیوستی.
مولای مـن، انـدیشههای تابنـاکت را در کتابهای جاویدانـت منعکس و به ما هدیه کردی. همه نیرویت را به مؤسسات عظیم خود منتقل و ما را از آنها بهرهمند ساختی. احساسات ظریف و عواطف لطیف و روحیات ژرفت را به ما انتقال دادی و مفاسد و امور ما را اصلاح و کمبودهای جامعه ما را جبران کردی. اخلاقِ گرامی و عظیم تو در پیشرفت حق، شکوه و گستردگی زیباییها، آرامش و سکون دلها، تسلی و سکینه قلبهای محزون، آسایش پناهندگان و اصلاح امور مردم، تبلور یافته است. کل وجودت اینک در کمال جامعه ما تجسم یافته و تو هرآنچه داشتی به ما بخشیدی. پیکر پاک و خسته و رنجدیدهات را به سرچشمه علمت، باب مدینه العلم، به شهر نور و ولایت، به نجفاشرف، حمل کردند تا دلهای ما را همواره مجذوب سازی و از رابطه ایمانی عمیق ما در تمسک به کشتی نجات و یکی از ثقلین صیانت کنی. تو رفتی، اما پس از آنکه همهچیز به ما دادی. تو، در حیات و ممات، سببساز بزرگی و ارتقا بودی. مرگ تو برای ما اسوه و نمونه است، همانطور که زندگیات نیز الگو بود.