منبع: متن این سخنرانی در کتاب سفر شهادت درج شده است.
( بسم‌الله الرحمن الرحیم )
السلام علیک یا أبا‌عبداللّه؛
و علی الأرواح التی حلّت بفنائک؛
علیکم منی سلام‌اللّه أبداً ما بقیت و بقی اللیل و النهار؛
و لا‌جعله اللّه آخر العهد منی لزیارتکم؛
السلام علی الحسین؛
و علی علی‌بن‌الحسین؛
و علی أولاد‌الحسین؛
و علی أصحاب‌الحسین.
در ایـن روز و در این مکان، در برابر خود دو دریچه به‌سوی واقعه کربلا می‏بینیم. زمان روز عاشوراست و مکان حسینیه. در این روز با نام و یاد حسین به سر می‏ّبریم و به ذکر رنج‏های حسین در راه خدا و رنج‏های یاران و اهل‌بیت او در راه حق و مبارزه با ستم و پاسداری از کرامت انسان و در راه همدردی با ستم‌دیدگان گوش فرامی‏دهیم. ما در زمان و مکانی به سر می‏بریم که ما را به آن واقعه می‏برند.
امروز روزی است که نسل اندر نسل به ما رسـیده اسـت و از نخستین روزهای عمر خود درباره آن شنیده‏ایم و آن را گرامی داشته‏ایم. شنیده‏اید که امام صادق(ع) و امام علی‌بن‌الحسین زین‌العابدین(ع) و امامان و پیشوایان پس از آنان، این روز را گرامی و بزرگ داشته‏اند و آن را به ارث برده و به ارث گذاشته‏اند و دست به دست آن را حفظ کرده‏اند تا به ما رسیده است.
برخی از پدران ما به یاد دارند که در گذشته مراسم عاشورا را پنهانی برگزار می‏کردند و این میراث ارزشمند را در برابر ستم‏های فراگیر دولت عثمانی حفظ می‏کردند. آنان‌ برای بزرگداشت این مراسم، شب‌هنگام در محله‏ها مراقبانی را در راه‌های ورودی خانه‏ها می‏گماشتند تا وقتی مأموران عثمانی آمدند، جمعیت پراکنده شود و عزاداران حضور خود را دیداری عادی وانمود کنند. همه این کارها برای ��ن بود که این مناسبت در میان آنان زنده بماند. خداوند به آنان به سبب خدمتی که به دین و به ما کرده‏اند، پاداش نیک دهد. ولی جای این سؤال باقی است که چرا آنان این مناسبت را بزرگ و گرامی می‏داشته‏اند؟ چرا برای احیای آن و حفظ پویایی و اثربخشی آن تلاش کرده‏اند تا به دست ما برسد؟ آیا فقط برای اینکه ما گریه کنیم؟ نه، هرگز. گریه کردن تنها یکی از عوامل بقای این مناسبت است که آن را پر رونق و پرشور کرده و اثری عمیق در دل‌ها به جا گذاشته است.
ما در تاریخ خود در لبنان، هیچ‌گاه مانند امسال این مناسبت را به‌طور شایسته گرامی نداشته‏ایم. امسال می‏توانیم بفهمیم چرا نیاکانمان این روز را بزرگ می‏داشته‏اند؟ و چرا از آن پاسداری کرده و در راه آن مرده‏اند؟ آیا برای بزرگداشت شهیدان بوده است؟ شهیدان که در نزد خداوند بزرگ و ارجمندند؛ یا برای تعصب‏ورزی و فتنه‏انگیزی و تفرقه‌افکنی؟ نه، هرگز. این امور از پیشوایان ما، که پیشگام مبارزه برای حفظ این امت بوده‏اند، بعید است. آنان این مناسبت را حفظ کرده‏اند تا به فرزندان خود و، به‌ویژه ما در لبنان، بفهمانند که راه حق هموار و خالی از دشواری نیست، بلکه پر از خار و تیغ است و در آن کشته شدن