گام به گام با امام موسی صدر جلد 8
سرور تبدیل میشود و از ضعفْ قدرت زاده میشود و از حزنْ شادمانی و از یأسْ امید.
بنابراین، شما و ما از مردم دسته اوّل و دوم نیستیم، بلکه برای تغییرِ جامعه خود تلاش میکنیم. آنچه در جامعه و منطقه ما و در جهان میگذرد، ما را راضی نمیکند، ولی ما نه تسلیم میشویم و نه فرار میکنیم، بلکه میکوشیم این وضع را تغییر دهیم. کسانی که میخواهند محیط خود را تغییر دهند، به دو دسته تقسیم میشوند : دسته اوّل کسانی هستند که اسلحه دیگران را به عاریت میگیرند. بعضی از احزابی که ما با آنها ارتباطی نداریم و به آنها عقیده نداریم، کسانی هستند که از دسته اوّل و دوم نیستند و از آنها بهترند، ولی سعی کردند اسلحه دیگران را در راه تغییر جامعه خود به کار گیرند. این مردم مصداق قول مولا امیرالمؤمنیناند که میفرماید : کسی که به دنبال حق میگردد و اشتباه میکند، نمیتوان او را با کسی که به دنبال باطل میگردد و به آن میرسد، مقایسه کرد.[17] درست است که ما با این دسته از مردم که میخواهند جامعه خود را با اسلحه عاریتی تغییر دهند، نیستیم، ولی به آنها احترام میگذاریم و آنها را از دستههای دیگر بهتر میشماریم. ما هرچند از این مردمی که برای تغییر جامعه خود قیام کردند و از ایدئولوژی دیگران برای تغییر استفاده میکنند با احترام یاد میکنیم، ولی خود را از این دسته نمیدانیم، زیرا معتقدیم اسلحهای که برای تغییر جامعه به کار میرود، باید با زمین و آسمان ما تناسب داشته باشد. ما نمیتوانیم از ایدئولوژی و افکار عظیمی که برای ما در زیر این آسمان و روی این خاک به وجود آمده و از ایمان به خدا که برای ما بلندپروازی و هدفهای بینهایت ایجاد میکند، چشم بپوشیم. بنابراین، از این دسته نیستیم.
آنگاه که بررسی میکنیم و به جهان عرب مینگریم، میبینیم که اوضاع جهان عرب خوب نیست و ما را سرافراز نمیکند. دستهای تروریست در اسرائیل حکومت میکنند و ترور را به چشم تکلیف مینگرند و میخواهند رسالتِ مقدسِ آزاد کردنِ فلسطین را ترور بنمایانند. در عین حال، در جهان، کسانی را میبینیم که به حرفِ نامناسبِ آنها گوش سپردهاند. این اوضاع ما را پریشان و ناراحت میکند. خوب که به جهانِ خود مینگریم، وزیر خارجه آمریکا را میبینیم که میآید و میرود و با رهبران کشورهای عرب دیدار میکند. با همه گذشتهایی که آنها کردهاند، باز هم از آنها گذشتهای بیشتر میطلبد. این امر برای ما تحملپذیر نیست. میبینیم با تمام گذشتهایی که اعراب از نظر اقتصادی، نفتی، جغرافیایی و جنگی در مقابل آمریکا کردند، امّا هنوز جهان از کشورهای عربی گذشتهای دیگری خواستار است تا بتواند تروریستهای اسرائیلی را راضی کند. بنابراین، به هیچ وجه نمیتوانیم این وضع را پذیرفتنی بدانیم. هرچند که نتوانیم امروز این وضع را تغییر دهیم، حداقل گام اوّل را در راهی که هزار کیلو متر مسافت دارد، میتوانیم بگذاریم. اگر امروز نتوانیم این وضع را تغییر دهیم، فردا تغییر خواهیم داد. بنابراین، ما باید تصمیم بگیریم که این وضع را تغییر دهیم. از طرفی، به وضع داخلی خود که نگاه میکنیم، میبینیم که یک سال از جنگِ کثیفِ لبنان، جنگی که هیچ پیروزیای در آن نیست، گذشته است. در این معرکهای که بدون سبب بر ما تحمیل شد، تلاش کردیم.
ما سعی کردیم هدفهای خود را حفظ کنیم. با تمام مشکلات و مصیبتهایی که این جنگ
[17]. شریف رضی، محمدبن حسین، همان، ص48.