است؛ به گونه‌ای که گفتن حق و رهنمود درست و موضع‌گیری حق، بسیار دشوار شده و بلکه می‌توان گفت نوعی ماجراجویی است.

ولی ما با نگاه به امت خود، موضع قهرمانان الجزایر را به یاد می‌آوریم که هفت سال مبارزه کردند و یک میلیون شهید تقدیم کردند تا اینکه مذاکرات «ایفیان» آغاز شد و رهبران الجزایری از مردم خواستند آرامش خود را حفظ کنند و وارد درگیری‌ها نشوند. آن‌ها نیز با وجود اقدامات تحریک‌آمیز ارتش سرّی فرانسه، به رهبران خود اعتماد کردند و به خواست? آن‌ها تن دادند.

سفارش قرآن کریم را به یاد می‌آوریم که «وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى.»[99] همچنین به یاد می‌آوریم که از نظر پیامبر اکرم(ص) جهاد اکبر، جهاد با نفس است.

بنابراین، ما سخن حق و راهنمایی درست را در امور زیر خلاصه می‌کنیم و امیدواریم بتوانید دردها را فراموش کنید و موضعی برحق بگیرید:

1. اقدامات نادرستی که بر کشور سایه انداخته، ما را بر آن می‌دارد که نیرو و مال و اسلحه را ذخیره کنیم و برای امور شخصی و انتقام‌جویی و حتی در راه برآورده کردن مطالبات اجتماعی و سیاسی به کار نگیریم.

2. فرقه‌ای شمردن جنگ، خطرناک‌ترین تهدید برای ماست. از این رو، باید این نگرش را برطرف کنیم و تفاوت در دین را عامل دشمنی و کینه‌توزی نشماریم، به‌ویژه آنکه قرآن کریم، مسیحیان را نزدیک‌ترین مردم در دوستی با مسلمانان می‌داند.

3. وظیف? ما پاسداری از جان دیگران است و باید آن‌ها را امانتی الهی و ملی بدانیم تا کابوس جنگ فرقه‌ای را از وطن خود دور کنیم.

4. انتقام گرفتن از بی‌گناهان، جنایت دیگری افزون بر جنایت نخست است و موضع دیگران به هیچ وجه این رفتار را توجیه نمی‌کند.

5. تنشی که بر فضا حاکم شده و تلاش‌هایی که برای گسترش بحران می‌شود، اسلحه‌ای در دست دشمنِ توطئه‌گر است تا رمق ما را بگیرد و ما را به جنگ با یکدیگر بیندازد تا پس از آنکه از پا افتادیم، خودش وارد میدان شود.

6. مردم بعلبک هرمل و زمین‌های شمال و روستاهای جنوب و جبل، پشتوان? میهن در روزهای محنت هستند و مواضع تاریخی آنان بر ضد استعمارگران این حقیقت را به اثبات رسانده است. از این رو، وظیف? آنان است که آماده و یک‌پارچه شوند و اختلافات خود و انتقام‌جویی‌های خود را رها کنند و برای روزهای سخت آماده شوند؛ روزی که دشمن خارجی به میهن حمله می‌کند یا خطر تجزیه، کشور را از درون تهدید می‌کند، یا وقتی که مقاومت فلسطین در خطر نابودی قرار می‌گیرد.

7. رهبران جنبش در کنار تلاش‌های فشرد? خود برای کاستن از دردهای هم‌وطنان، با استفاده از ابزارهای گوناگون ارتباطی و اهرم‌های فشار، به صورت فعال در موفقیت‌آمیز بودن گفت‌وگوی سیاسی و ارائ? بنیان‌هایی استوار برای ساختن لبنان فردا مشارکت می‌کنند و با هم? نهادها و نیروهای سیاسی، که شاخصه‌های تغییر یا تفسیر را بررسی می‌کنند و به دنبال آن، برنامه‌های اصلاحی و فراگیر خود را از رهگذر مجلس شیعیان یا کنفرانس رهبران دینی یا هیئت گفت‌وگوی ملی ارائه می‌دهند، همکاری می‌کنند.

8. یادداشتی که سازمان آزادی‌بخش فلسطین توسط