وجود آمدن وضعیتی ناگوار و فقر و مهاجرت ساکنان می‌شود. علت دیگر، نابرابری در بهره‌مندی از فرصت‌ها و موقعیت‌های گوناگون کار و زندگی است.

این حالت پس از جنگ جهانی دوم در 38 کشور به وجود آمد و موجب سرنگونی دولت‌های آن‌ها شد. کسی که چنین سرنوشتی را برای کشور خود برنمی‌تابد، طبیعی است دست به کار شود. بسیاری از هم‌وطنان و فرهیختگان از گروه‌های مختلف نیز همانند من به تکاپو افتادند. این تکاپو برخاسته از وجود احساس مسئولیت ملی در ماست و از ایمان ما به خدا سرچشمه می‌گیرد، زیرا ایمان به خدا از اهتمام به امور رنج‌دیدگان جدا نیست.

با توجه به این دو عامل و برای تلاش در بازگرداندن امور به حالت عادی و محافظت از کشور و رسیدگی به محرومان، کوشیدیم این جنبش را پایه‌گذاری کنیم. این جنبش عملاً بسیاری از قشرهای مردم را در بر گرفت، بدون آنکه به شکل حزب یا مؤسسه درآید، زیرا احزابْ ایدئولوژی‌ها و هدف‌های دور و درازی مطرح می‌کنند که غالباً اجرایی نیست و این‌گونه هدف‌ها، مردم را دسته‌بندی می‌کند، در حالی که هدف‌های نزدیک مانند عدالت اجتماعی و پیشرفت و عمران و توسعه، هم‌وطنان را متحد و به یکدیگر نزدیک می‌کند و در نتیجه قدرتی بزرگ به وجود می‌آورند.

جنبش محرومان بر همین اساس شکل گرفت، یعنی نه حزب است و نه مؤسسه و تنها کادرهایی شبه اداری دارد، ولی جنبشی سازمان‌یافته است که در خدمت لبنان و مؤمنان خواهد بود.

به امام صدر گفتند: مسلماً وضع برخی مناطق ارتباط تنگاتنگی با ساختار لبنان دارد. بر این اساس، آیا ساختار جدیدی برای لبنان پیشنهاد می کنید؟ چنین به نظر می آید که بیماری از نظر شما معلوم است. آیا درمان آن نیز مشخص است؟

ایشان گفت: اگر بیماری شناخته‌شده باشد، درمان نیز مشخص می‌شود. وقتی دربار? بیماری لبنان تأمل کنیم، خواهیم دید که در چهار مورد خلاصه می‌شود:

1. نبود عدالت در زمین? توسعه و فرصت‌ها؛

2. چشم‌پوشی از مشکلات بزرگ ملی و اهمال در حل آن‌ها و فقدان حداقل اتفاق نظر میان شهروندان دربار? آن‌ها؛

3. شیو? فعالیت‌ سیاسی در لبنان؛

4. وجود دشمنی که جنگ‌های گوناگونی بر ضد لبنان تدارک می‌بیند که مهم‌ترین آن‌ها جنگ روانی است.

بنابراین، می‌توان گفت نحو? درمان مشخص است و آن در این است که با برنام? روشنی که برای مردم اطمینان‌بخش باشد، شروع به تحقق گام‌‌به‌گام عدالت کنیم. برقرار کردن یک‌بار? عدالت مورد نظر ما نیست.

همچنین باید تلاش کنیم تا در قالب آنچه آشتی ملی و گفت‌وگوی صریح نامیده می‌شود، گروه‌ها گرد هم جمع شوند و با مطرح کردن مسائل اساسی دربار? مبانی و اصول توافق کنند و پیمان جدیدی برای زندگی در لبنان ببندند.

بنابراین، وقتی ما بحث ساختار لبنان را مطرح می‌کنیم، به هیچ وجه بر این عقیده نیستیم که این ساختار - یعنی همزیستی میان لبنانیان - سبب بروز مشکلات کنونی شده است، چراکه وجود فرقه‌های گوناگون در لبنان، منبع قدرت لبنان و ویژگی ممتاز