گام به گام با امام موسی صدر جلد 6
موضوع: بیانی? مطبوعاتی- تولد این جنبش ملی شریف را که عهدهدار پاسداری از کرامت میهن و ایستادگی در برابر تجاوزهای اسرائیل خواهد بود، اعلام میکنم
مکان و تاریخ: 6/7/1975.
مناسبت: در تاریخ 5/7/1975 یک مین ضد تانک در میان مجموعهای از جوانان در منطق? عین النبی? بعلبک که زیر نظر یک مربی کارآزموده از مقاومت فلسطین مشغول آموزش برای کار با مینهای ضد تانک بودند، منفجرشد. روز بعد، امام موسی صدر کنفرانسی خبری برگزار کرد تا تولد جنبش امل (افواج المقاومة اللبنانیة) را اعلام کند.
منبع: روزنام? النهار بیروت،7/7/1975؛ آرشیو مجلس اعلای شیعیان، 7/7/1975.
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّه أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَیَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِینَ لَمْ یَلْحَقُواْ بِهِم.»[33]
برادران بزرگوار!
در گیرو دار دردهای شدید و با نهایت افتخار، خبر شهادت گلچینی از جوانان لبنان را به هموطنان و بهویژه مردم استوار جنوب اعلام میکنم. آنان «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا.»[34]
این دسته گل سرخ از گلهای جوانمردی و فداکاری، نخستین گروه از افواج مقاومت لبنان (امل) بودند که به ندای میهن زخمخورد? خود که اسرائیل همواره و از هر سو و به هر وسیله به آن تجاوز میکند، پاسخ گفتند.
آنان دعوت خدا و پیامبر را به آنچه مای? حیات آنان و سبب کرامت امت است، اجابت کردند؛ دعوت به همان امری که من در مراسم عزاداری سیدالشهدا در روز عاشورای سال گذشته و نیز در مجتمع آموزشی عاملیه هم? لبنانیان را بدان فراخواندم، هنگامی که تجاوزهای اسرائیل به جنوب به نهایت شدت و قساوت رسید و دستگاههای مسئول در آن زمان، به وظیف? خود در دفاع از کشور و مردم عمل نکردند.
این جوانان میخواستند ثابت کنند وطندوستی نه شعار است و نه کسب و کار و نه کالایی که بتوان با آن معامله کرد؛ بلکه وطن تجلیگاه ابعاد وجود انسان و مقوم شالود? کرامت او و مجالی برای رسالتهای اوست؛ و باید با فدا کردن جان خود از آن دفاع کنیم، هرچند از نظر قدرت و عده با دشمن برابر نباشیم. باید بهسرعت برای دفاع آماده شویم. این جوانان، روش امام حسین(ع) را الگوی خود قرار دادند و به کاروان او پیوستند و خود را در راه حقیقت و عدالت فدا کردند. آنان میخواستند ثابت کنند که جای اسلحه در جنوب است نه در بیروت و اطراف آن. آنان با جهاد خاموش خود و بدون هیچگونه تبلیغاتی، راه جانفشانی برای میهن را گشودند و امور را به مجرای درست خود بازگرداندند.
آنان بر ضرورت نشانه رفتن تمام سلاحها به
[33].?«کسانی را که در راه خدا کشته شدهاند، مرده مپندار، بلکه زندهاند که نزد پروردگارشان روزی داده میشوند. از فضیلتی که خداوند نصیبشان کرده شادماناند، و برای آنها که از پیشان هستند و هنوز به آنان نپیوستهاند، خوشدلاند.» (آل عمران 169-170)
[34].?«از مؤمنان مردانی هستند که به پیمانی که با خدا بسته بودند، وفا کردند. بعضی بر سر پیمان خویش جان باختند و بعضی چشم به راهاند و هیچ پیمان خود دیگرگون نکردهاند.» (احزاب، 23)