موضوع: سخنرانی- محروم دیگری به محرومان اضافه شد که همان لبنان است، زیرا اسلحه در دست جنایت‌کارانی قرار گرفته است که هیچ‌گونه فضیلتی ندارند

مکان و تاریخ: مسجد صفا - مجتمع آموزشی عاملی? بیروت، 30/6/1975.

مناسبت: در سومین روز تحصن، مسجد صفا پذیرای هیئت‌هایی از چهل روستای جنوب بود. امام صدر خطاب به جمعیت حاضر در حیاط مجتمع آموزشی، این سخنان را ایراد کرد.

منبع: نوار کاست صوتی - آرشیو جنبش امل.

برادران! از مردم قهرمان و پایدار و محروم جنوب جز این انتظار نمی‌رفت که نخستین هیئت بزرگ و پرشوری باشند که برای شرکت در تحصن ما به این مسجد می‌آیند. شهر صور و به طور کلی منطق? جنوب در طول ده سالی که من در میان مردم آن بوده‌ام، در طول هم? سال‌های محنت‌بار گذشته

-که تنها خداوند را در ناخوشی‌ها سپاس می‌گوییم - علی‌رغم بلاها و دشواری‌هایی که همراه با ما تحمل کرده‌اند، چندبار به‌خوبی موضع‌گیری کرده‌اند. هنوز حوادث دردناک سال 67 و پیش از آن را و ایستادگی قهرمانان? جنوب را به خاطر دارم. مواضع متعدد آنان را در طی این سال‌های گذشته به یاد دارم. آنان که در تحمل محنت‌های لبنان بیشترین سهم را دارند، گویا می‌خواهند تأکید کنند که با وجود این بلاها در حمایت از هر جنبش مخلصانه پیش‌گام‌اند.

اهل جنوب در طی سال‌های گذشته ضربه‌های دردناک اسرائیل را با صبر و حوصله تحمل کرده و این بردباری را در جنگ ما با اسرائیل وظیف? خود دانسته‌اند.

وقتی درگیری‌ها از جنوب به بیروت و دیگر مناطق منتقل شد، عرصه بر آنان تنگ شد و همه دریافتند که منطق? جنوب و جبل عامل سزاوار آن است که خط مقدم جهاد و مبارزه در راه میهن باشد.

امّا اکنون که حوادث به اینجا رسیده است، تعجب نمی‌کنم که شما به این مسجد آمده‌اید و موانع و مخاطراتی را که هر ساعت و هر لحظه و در هر گام در پیش داشته‌اید، پشت سر گذاشته‌ و به این مسجد آمد‌ه‌اید تا بر پایداری و مواضع خود تأکید کنید. رحمت خداوند و دعای دل‌های پاک، نثار شما و جاودانگی در تاریخ، از آن شما باد.

امّا در مورد مسئل? تحصن، با وجود آنکه امروز نمی‌توانم زیاد صحبت کنم، به اجمال مطالبی می‌گویم. همان‌گونه که می‌دانید، بحران تشکیل کابینه ادامه دارد و کشور در آتش می‌سوزد و هیچ فریادرسی نیست و اگر امر به طرف‌های دعوا سپرده شود، یعنی به برخی سیاستمدارانی که کشور را به آتش کشیدند و به این وضعیت دردناک رساندند، آنان ما را یاد نرون می‌اندازند و یاد دیگرانی که شهرها را به آتش می‌کشاندند تا آتشی برای بلند کردن دود یا برای لذت یا تفریح روشن کنند.

بنابراین، باید فشار سنگین مردمی به وجود آید تا مسئولان را به تشکیل کابینه وادار کند. این نکت? اوّل.

و ثانیاً، این فشار چگونه باید اعمال شود؟ به