به اجماع ملی بر سر برنامه‌ای برای اصلاحات دموکراتیک ملی.

روشن است که اکنون، دولت، صدر جدید را به دیدۀ قطبی سیاسی و عالم بزرگ دینی می‌نگرد و از این رو، با او بر اساس اصولی جدید که هنوز مشخص نشده است، تعامل خواهد کرد. با این حال، انتخابات با توجه به تعداد بالای مشتاقان، نزاع‌برانگیز خواهد بود، ولی امام می‌داند چگونه با بزرگواری و شایستگی از آن جلوگیری کند. در عین حال، مسئلۀ ریاست‌جمهوری و مسئلۀ محرومان، دوباره بحران به وجود خواهد آورد.

امام می‌داند که به یکی از قطب‌های لبنان تبدیل شده و جنبش او یکی از جنبش‌های مردمی با گرایش‌های متناقض میان اصلاح‌طلبی و انقلابی‌گری است.

او همچنین می‌داند که بیعت اجماعی، نشانۀ وفاداری و هواخواهی است و موجب سنگین‌تر شدن مسئولیت و افزایش پیامدها می‌شود. همه از امام انتظار دارند که برنامه و سیاست جبهۀ ملی را تدوین کند. این جبهه بار همۀ «غریبان فرخنده حال» و محرومان لبنان را بر دوش خواهد داشت.