گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
آرا رئیس مجلس را از میان چهار تن از علمای اعلام پیشنهادی هیئت شرعی انتخاب خواهند کرد.»
ماده پانزده از همین قانون به این شکل تعدیل میشود:
«رئیس مجلس دو نایب اول و دوم خواهد داشت که با اکثریت نسبی آرای اعضای هیئت شرعی و اجرایی انتخاب خواهند شد؛ به اینترتیب که نایبرئیس اول از میان چهار تنی انتخاب خواهد شد که در ماده 10 بدان تصریح شده است و نایبرئیس دوم از میان هیئت اجرایی برگزیده خواهد شد و مدت نیابت این دو همان مدت ریاست رئیس است و انتخاب مجدد آنان بلامانع است. این قانون به محض تصویب، اجراشدنی است.»
علمای شیعه در لبنان اعلام کردند که قانون ساماندهی امور شیعیان که پارلمان تصویب کرده، امیدهای این گروه روحانی و در پارهای موادش، امیدهای شیعیان را برآورده نکرده است. به این علت که جایگاه مجلس ایجاب میکرد که در جوهره و شکل نهادی روحانی و بهویژه، رئیس آن از میان علما باشد، زیرا او همانند دیگر رؤسای فِرَق لبنانی در حکم رئیس شیعیان بهطور عام و طبقه روحانی بهطور خاص است.
برای تحقق این هدف، آقایان علما سندی را امضا کردند که در آن طرحشان را ابراز کردند و در این سند خواهان تعدیل موادی از قانون مذکور شدند؛ موادی که در آن صفت روحانی بودن شخص رئیس و نایب اول او شرط نشده بود. آنان این طرحِ درست خود را به اینترتیب کاربردی کردند که هیئت شرعی مجلس اعلا، مذکور در ماده نهم این قانون، چند تن از علمای بزرگ را برای انتخاب ریاست و نیابت اول او نامزد کند.
از آن رو که قانون، علما را در مجلس اعلا در مقایسه با دیگر اعضا در اقلیت قرار داده است، زیرا مجموع اعضای این مجلس 43 نفرند که دوازده تن عضو هیئت شرعیاند و از علما و 31 نفر عضو هیئت اجرایی از میان غیر علما هستند؛
همچنین، از آن رو که رئیس مجلس باید اعتماد علما را به خود جلب کند و این امر با دوازده رأی در مقابل 31 رأی امکانپذیر نیست؛
و نیز از آنرو که علما بیش از دیگر گروهها صفات و صلاحیتهایی را که رئیس معنوی مجلس اعلا باید از آن برخوردار باشد، میشناسند؛ و با توجه به ضرورت حراست از این مقام مهم، طرح تعدیل دو ماده دهم و پانزدهم را تقدیم میکنیم و از پارلمان محترم امید تصویب آن را داریم.