از اجزای جهان‌ عرب با آزار و یا تعدی و یا اشغال بی‌حرمتی کنند. حتی فراتر از این، از یکی از‌ رهبران فتح شنیدم که می‌گفت: «ما نمی‌خواهیم دوستانمان را در لبنان به سختی‌ بیندازیم.»

در همین موضوع، امام سخنان خود را چنین‌ تکمیل می‌کند: «ازهاینهرو، از عمق دل‌ و با تمام اخلاص، خواهان از سرگیری گفت‌وگو درباره چگونگی سازگار ساختن حاکمیت لبنان با امکانات فعلی‌اش و وجوب مشارکت آن‌ در حمایت از مقاومت و تأیید عملیات چریکی‌ام و خود من برای‌ موفقیت این گفت‌وگو، امکانات و ارتباطات خویش‌ را در اختیار مسئولان همه طرف‌ها قرار خواهم داد.»

با توجه به اینکه حضرت امام از بازدید روستای عیترون برای تفقد از آوارگان و مجروحانِ‌ تجاوز نظامیان اسرائیلی بازگشته است، با تعجب از ایشان پرسیدم: اخبار حاکی از آن است که بالگردهای اسرائیلی، نظامیانشان را در میدان روستای عیترون‌ پیاده کردند و آنان با اینکه با بلندگو مردم را مخاطب قرار داده‌اند با هیچ مقاومتی روبه‌رو نشده‌اند. آیا وضعیت به همین صورت عجیب‌ بوده است؟

امام‌ پاسخ داد: «مشاهدات من گواه‌ آن است که این تجاوز جنایتکارانه از طریق بالگرد نبوده و بلکه از راه نفوذ نیروهای نظامی زمینی صورت گرفته است. چنین نفوذهایی‌ در همه‌جای دنیا صورت می‌گیرد و جای شگفتی ندارد. چریک‌های فلسطینی هم‌ به اعماق خاک اسرائیل نفوذ کرده‌اند و برخی‌ از پایگاه‌هایشان را سه‌چهار ساعت در تصرف‌ خود داشته‌اند. ازهاینهرو، من قبول ندارم که مقامات مسئول از ادای وظایفی که در قبال جنوب دارند، شانه خالی‌ کرده باشند و یا تلاشی برای‌ شانه خالی‌ کردن از این وظایف انجام‌ داده باشند. اما در مقابل، من با تأکید و اصرار می‌خواهم هم‌وطنان مسلح شوند تا فرصت داشته باشند که در برابر هرگونه فریب این‌چنینی اسرائیل ادای وظیفه کنند و هم‌وطنان‌ ما در فضایی شرافتمندانه زندگی کنند و مرگشان هم شرافتمندانه باشد.»

درحالی‌که امام خود را برای نماز عشا آماده می‌کرد، خواستم که نظر مقاومت را درباره برخی نظام‌های به اصطلاح محافظه‌کار عرب و از جمله نظام‌ سیاسی لبنان و چگونگی‌ رسیدن به توافق در گفت‌وگو میان متولیان عملیات چریکی که طبیعتاً شکلی انقلابی و پیشرو دارد و نظام‌های محافظه‌کار عرب را بدانم.

رئیس مجلس اعلای شیعیان در پاسخ‌ چنین‌ گفت: «در نتیجه روابط دوستانه‌ای که با سازمان‌های مقاومت دارم، به این باور رسیده‌ام‌ که منطق این سازمان‌ها بر اجتناب از ورود به درگیری‌های‌ حاشیه‌ای‌ و تمرکز تلاش‌ها بر روی آزادی سرزمین‌های اشغالی است. اما درباره تغییر نظام‌های عرب و روانه‌کردن سیل اتهامات به سوی برخی از آن‌ها، باید بگویم که از شماری از رهبران مقاومت عکس این را شنیده‌ام. من تصور می‌کنم که راز موفقیت مقاومت و گسترش تدریجی‌ آن، در این است که اهتمام خود را منحصر به آزادسازی‌ سرزمین‌های‌ اشغالی کرده‌ است.»

امام مقایسه‌ای با انقلاب الجزایر می‌کند و می‌گوید: «مشابه این موضع را جبهه ملی آزادی‌بخش الجزایر (جبهة التحریر الوطنیة الجزائریة) هم‌ اتخاذ کرد. گروه‌های مختلف با افکار و اندیشه‌های ناهمگون در جبهه‌ای واحد متحد شدند. رادیوهای‌