گام به گام با امام موسی صدر جلد 2
میدانِ واحد مانند همرزمان میانجامد؛ پیوندی صمیمی و صادقانه و درنتیجه، اعتماد و آرامش افراد جامعه اسلامی را به ارمغان میآورد، چراکه وحدت عقیده و احساس در آنان متجلی شده است.
من برای مثال، نه از روی حصر، برخی از این اهداف را یادآوری میکنم:
الف. اهداف شرعی محض، همچون یکی کردن اعیاد و شعایر دینی و محتوای برخی از عبادات مانند اذان و نماز جماعت و غیره. در صورت امکان با اعتماد بر طرق علمی جدید به منظور رؤیت هلال در زاویه رؤیت، شاید بتوان به نتیجهای رسید که روز عید را تعیین کرد، تا بدینوسیله مسلمانان جهان بتوانند در یک روز این عید را برگزار کنند و از دشواریهایی که از این راه برای آنان پیش میآید، کاسته شود؛ دشواریهای متعددی که ما به علت تأخیر در اثبات عید با آنها روبهرو میشویم. همچنین، میتوان درباره جملاتی برای اذان که در نزد همه مورد پذیرش است، بررسی و تحقیق به عمل آورد.
ب. اهداف اجتماعی، با تلاش مشترک میتوان به مبارزه با بیسوادی و آوارگی پرداخت. سرپرستی ایتام و ارتقای سطح زندگی زحمتکشان میتواند از دیگر اهداف مشترک ما باشد، و ایجاد مؤسساتی برای این اهدافِ والا و تقویت مؤسسات موجود از طریق حمایت و کمک کاری ساده و ممکن است.
ج. اهداف ملی، آیا در مشابه و یکی بودن احساسات ملی ما شک و شبههای وجود دارد؟ وجوب مشارکت فعالانه برای آزادسازی فلسطین، وجوب حمایت از لبنان در برابر مطامع دشمن جنایتکار، وجوب حمایت از مقاومت مقدس فلسطین، ضرورت آمادگی و همکاری کامل با دولتهای عربی برادر برای رویارویی با تجاوز احتمالی دشمن در هر لحظه و موضوع تقویت جنوب لبنان بهصورت خاص، و اینکه سراسر لبنان بهطور کلی باید همانند دژی باشد که شاخهای اسرائیل در آن بشکند و مطامع استعمار در آن نابود شود؛ همه اینها اهداف ماست و در آن کوچکترین اختلافی نیست. اما تمام این موارد به بررسیهای دقیق به منظور اجرای آنها، تعیین مسئولیتها در قبال آنها، هماهنگ کردن تلاش تمام مردم این مرز و بوم با مسئولان و دولتهای عربی و بسیج امکانات مسلمانان جهان و صاحبان وجدانهای بیدار و خیراندیشان، در هر نقطهای، نیاز مبرم دارد. برای آنکه بتوانیم در این تکالیف مشارکتی حقیقی داشته باشیم، یعنی آنچه در وسع ماست در طَبَق اخلاص بگذاریم، باید اینگونه امور و برنامهها و چارچوبهای متناسب آن را به صورت مشترک بررسی کنیم، تا هماهنگی و اجرای طرحها و فعالیتها تسهیل شود.
اینها نمونههایی بود که به امید بررسی همهجانبه بهعـرض رساندم و خصوصاً امیدوارم کمیتهای مشترک بدینمنظور با حضور کارشناسان مرتبط تشکیل شود و فوراً کار خود را آغاز کند.
حضرت والا، پیش از به پایان بردن این نامه، نظر جنابعالی را به ماه مبارک رمضان، که حلول آن نزدیک است، جلب میکنم. چنانکه خود میدانید، این ماه برای ایجاد فضای روحانی و حماسی فرصت استثنایی محسوب میشود، زیرا مسلمان در این ماه با خاطرات جاویدش زندگی میکند. این مواضع بر زندگی مسلمان منعکس میشود و او را به حرکت وامیدارد. ازهاینهرو، امیدوارم شما سریعاً دستور فرمایید مسئولان دارالإفتاءالإسلامی همکاری
