این گفتار با همین عنوان در کتاب برای زندگی درج شده است.

﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴾

﴿ أَلَم تَرَ کَیفَ فَعَلَ رَبُّک بِأَصحابِ الفِیلِ ﴾ ؟

آیا ندیده‌ای که پروردگارت با اصحاب فیل چه کرد؟

﴿ أَلَم یجعَل کَیدَهُم فِی تَضلِیل ﴾ ؟

آیا مکرشان را باطل نساخت؟

﴿ وَ أَرسَلَ عَلَیهِم طَیراً أَبابِیلَ ﴾ ،

و بر سر آنها پرندگانی فوج فوج فرستاد،

﴿ تَرمِیهِم بِحِجارَة مِن سِجِّیل ﴾ .

تا آنها را با سجّیل سنگباران کردند.

﴿ فَجَعَلَهُم کَعَصف مَأکُول ﴾ .

و آنان را چون کاه پس مانده در آخور ساخت.

﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴾

﴿ لِإیلافِ قُرَیش ﴾ .

برای ائتلاف قریش.

﴿ إیلافِهِم رِحلَـة الشِّتاءِ وَ الصَّیفِ ﴾ .

ائتلافشان در سفر زمستانی و تابستانی.

﴿ فَلیعبُدُوا رَبَّ هذا البَیتِ ﴾ :

پس باید پروردگار این خانه را بپرستند :

﴿ الَّذِی أَطعَمَهُم مِن جُوع وَ آمَنَهُم مِن خَوف ﴾ .

آن‌که به هنگام گرسنگی طعامشان داد و از بیم در امانشان داشت.

این دو سوره به هم پیوسته‌اند. از همین رو، فقهای شیعه می‌گویند که قرائت یکی از این دو سوره به‌تنهایی در نماز جایز نیست. در نماز می‌توان سوره حمد و یک سوره دیگر مثل « ﴿ قُل هُوَ اللهُ أَحَدٌ ﴾ » یا «وَالعَصرِ» را خواند، یعنی یک سوره کامل از سوره‌های کوتاه و یا بلند. اما جایز نیست که بخشی از یک سوره قرائت شود. هر سوره کاملی را می‌توان خواند و خواندن بیش از یک سوره هم در هر رکعت جایز نیست، مگر سوره‌های «وَالضُحی» و «أَلَم نَشرَح» که یک سوره دانسته می‌شوند و همچنین، دو سوره فیل و قریش که باز هم یک سوره تلقی می‌شوند. خواندن این دو سوره پس از حمد جایز است و نمی‌توان فقط یکی از