احساسی که شما به این مسئله دارید، آیا برخاسته از قراین و شواهد است یا برخاسته از واقعیتهای عینی؟
حتماً همین طور است… چگونه ممکن است رئیسجمهور، سادات، که در ابتدای ملاقات دومش با من میگوید در ماه رمضان دو بار قرآن را ختم کرده است و از ختم سوم هم ده جزء باقی مانده است، چگونه معقول است چنین انسانی از ختم حقیقی قرآن در ماه رمضان، یعنی پایان دادن به فاجع? انسانی در لبنان فروگذار کند؟ چطور ممکن است رئیسجمهور، حافظ اسد که با وجود سرماخوردگی شدید و با زبان روزه من را پذیرفت، برای گذشتن از هم? مسائل جزئی و مخالفتها، انگیزه نداشته باشد و در نتیجه نقشی اساسی در متوقف کردن بحران ایفا نکند! من امسال شب قدری حقیقی برای این امت انتظار دارم و در راه آن سخت کوشیدهام و معتقدم این تلاش کاملاً همسو با خواست هم? لبنانیان و آرزوی هر انسان بیدار و مخلص عرب است. من این بیداری همراه با اخلاص را در مطبوعات کویت و بهخصوص روزنام? القبس احساس میکنم، همچنانکه شما نیز هماهنگی را در میان رهبران لبنانی که طی این هفته به قاهره آمدهاند، ملاحظه میکنید. آنها همگی به مسیری که در آن گام گذاشتهایم، باور دارند.
جناب امام! ما دیدگاههای بسیاری در موافقت یا مخالفت با دخالت نظامی سوریه و اهداف آن در لبنان شنیدهایم. آیا جنابعالی طی تلاشهایی که برای حل بحران داشتهاید، به حقیقت این دخالت و اهداف آن پی بردهاید؟
من از ابتدا تاکنون، با هم? ابعاد بحران لبنان زندگی کردهام. شاید بدانید که هم? وجود من و خانواده و میهن و آیند? من در گرو این بحران است و میتوانم به شما تأکید کنم که رسانهها در جهان عرب نقش بسیار ویرانگری در ایجاد شکافها و حساسیتها و در به درازا کشیدن بحران بازی کردهاند.
در مورد سوریه، علیرغم آنکه من وکیلمدافع آن نیستم و این کشور نیز مردان خود را دارد، من مطمئنم که سوریه ابتدا بنا به درخواست رهبران مسلمانان و مقاومت فلسطین وارد این قضیه شد. افزون بر آنکه خطرهای امنیتی و مشکل مهاجرتها و تأثیرپذیری بالای سوریه از بحران لبنان نیز در آن نقش داشت.
سپس حساسیتها پدید آمد و به نظر من، این نیز بخشی از توطئه بود. بعد از آن سوریه با پیش آمدن احتمال برخورد میان نیروهایش با نیروهای مقاومت فلسطین، غافلگیر شد و همین امر سوریه را بر آن داشت که حرکت خود را متوقف کند و با برخی موضعگیریها هماهنگ شود. البته تیراندازیهای تحریکآمیزی صورت میگرفت.
بدینترتیب، سوریه وارد لبنان شد و با بقای خود در لبنان از تجزی? آن جلوگیری کرد، به گونهای که فکر تجزیه از ذهن توطئهگران بیرون رفت و دیگر برنخواهد گشت. سوریه همچنین بر قومی بودن مسئله تأکید کرده و بر این اساس، مسیحیان باید در اختلافات ملی خود، برادران عرب را داور قرار دهند نه دوستان سنتی خود در آن سوی دریاها را، که در طول تاریخ دیرین? خود همواره بر آنها تکیه داشتهاند.
اکنون من میتوانم به شما همان چیزی را بگویم که سران سوریه به واسط? من، به هم? اعراب، ازجمله مصریان و برادران خود در کویت و عربستان