شخص امام صدر از زمان آغاز فتنه در روز شانزدهم ماه پیش، همواره کمکهای مادی و معنوی خود را برای باقی ماندن ساکنان نبعه در خانههای خویش به آنان ارزانی داشتهاند و بر خلاف سیاستبازان و سوداگرانِ رنج ملت، هیچگاه از این فعالیت خود سخنی به میان نیاوردهاند.
چهبسا بسیاری از هموطنان، پیام اخیر مجلس به منظور نجات نبعه در تاریخ 23/7/1976 و تلاشهای پیگیری که برای جلوگیری از متشنج شدن اوضاع با هماهنگی دکتر حسن صبری الخولی نمایند? اتحادی? عرب صورت گرفت و یادداشت رسمی مجلس در خصوص نبعه را که در تاریخ 27/7/1976 به وی تسلیم شد، از یاد نبرده باشند.
2. مطالب منتشرشده مبنی بر اینکه امام صدر در همایش یونسکو، «ادارات محلی» را محکوم کرده، امّا اکنون با تشکیل «هیئت محلی» درصدد ایجاد چنین ادارات محلی برآمده، عاری از حقیقت است.
از زمانی که عدهای به فکر ایجاد ادارات محلی افتادند، امام صدر مخالفت خود را با این افکار اعلام کرد و آن را «تهدیدی فوقالعاده خطرناک برضد تمامیت ارضی کشور و زمینهساز تجزی? آن» نامید و همگان را به تلاش برای احیای ادارات دولتی فراخواند. این موضعگیری در تاریخ 27/4/1976 انجام شد و در اعلامی? همایش یونسکو در تاریخ 23/5/1976 نیز بار دیگر مورد تأکید قرار گرفت و موضع امام تاکنون همین بوده است و اصولاً امام صدر مواضع خود را تغییر نمیدهد، زیرا این مواضع از ایمان، باور، دوراندیشی و دقت ایشان نشئت میگیرد. پس چگونه ممکن است اکنون و در اوضاعی که درستی و صحت این مواضع بر همگان آشکار شده و اغلب مسئولان کشور آشکارا موضعی مشابه با آن اتخاذ کردهاند، امام صدر مواضع خود را تغییر دهد؟!
از طرفی تلاش امام در بقاع نیز برای تحقق همین مواضع بوده است و مطالب منتشرشده در السفیر و دیگر روزنامههای دو روز پیش، خود برای اثبات این امر کافی است.
3. در خصوص حادث? قتل که در زحله اتفاق افتاده و در بیانی? مذکور به آن اشاره شده، کافی است به اخبار منتشرشده در مطبوعات، مبنی بر دستگیری و محاکم? قاتل اشاره کنیم.
4. لحن و ادبیات به کار رفته در بیانیه، سرشار از عبارات ناشایست و حرمتشکنی و یاوهگویی است که به آنها پاسخی نمیدهیم.
5. چه خوب بود نویسنده یا نویسندگان بیانی? مذکور، به جای چهرهپوشی و برگزیدن عنوان مجهولِ جنبش دموکراتیک شیعه، اسامی خود را اعلام میکردند و چهبسا صرف اعلام اسامی واقعی، ما را از هر پاسخی بینیاز میکرد.
الف. مصطفی الترک، دبیرکل جنبش انصار الثوره، در سخنانی مدعی شد: «نبعه توانست شانزده ماه در برابر حملات مستمر و بیامان مقاومت کند و به کانون صلابت و ملیگرایی در شرق بیروت تبدیل شود و اگر اقدامات امام موسی صدر و کامل الاسعد نبود، این شهر سقوط نمیکرد.»
ب. کمال جنبلاط در کنفرانسی مطبوعاتی با موضوع