این وظیفۀ همه ماست؛ وظیفه هر مسلمان و هر مسیحی و هر انسانی است. ما را با این مرزهای ظاهری فریفته‌اند. سرنوشت ما یکی است؛ دین ما یکی است؛ هدف ما یکی است؛ دشمن ما یکی است. اسرائیل دشمن ما نیز هست. درست مانند اینکه قصاب، امروز گوسفندی را می‌برد و گوسفند دیگر خوشحال است که خدا را شکر، قصاب سراغ او نیامده است. ولی فردا سراغ او نیز خواهد آمد.

ما با بهره‌کشی و استحمار و استعمار رو‌به‌رو هستیم. ما را از داخل خوار کردند. سیاست‌مداران زورگو و ستمگر، نگاه فرادستی به ما دارند، طرح‌هایمان را به باد داده‌اند، تولید ما را به کشت توتون منحصر کرده‌اند. این خود توطئه است. می‌دانید که کشت توتون زمین را تباه می‌کند. بدترین نوع کشاورزی در دنیا توتون‌کاری است. من کارشناس کشاورزی نیستم، ولی معلوماتی جمع‌آوری کرده‌ام. توتون را در زمینی می‌کارند که هیچ محصول دیگری نتوان از آن برداشت کرد. در حالی که می‌دانید، خاک جنوب از بهترین و حاصلخیزترین خاک‌های دنیاست. ولی می‌گویند باید توتون بکارید؛ باید تحقیر شوید؛ من هستم که زمان بهسازی و اصلاح را تعیین می‌کنم. یعنی چه؟ می‌دانید که سال گذشته توتون را در ۲۰ نوامبر تحویل گرفتند و امروز ۲۲ ژانویه است. دقیقاً تحویل گرفتن محصول را دو ماه به تأخیر انداخته‌اند

آن‌هایی که توتون‌کار نیستند، بدانند که توتون‌کاران روزانه بیش از صد هزار لیره زیان می‌کنند. می‌دانید چرا؟ زیرا این توتون پس از آنکه به عمل آمد، می‌گویند مثل جنازه، ‌باید برداشت شود، زیرا اولاً، هر روز کیفیت آن کمتر می‌شود. ثانیاً، بهره‌ای که رباخواران می‌گیرند، روزانه افزایش می‌یابد، در حالی که توتون‌کار پیوسته زیان کرده است. برادر، چرا سال گذشته ۲۰ نوامبر توتون را تحویل گرفتی و امسال نیز دریافت محصول را به تأخیر می‌اندازی و الان می‌خواهی هرطور خواستی تحویل بگیری؟‌ همۀ این عوامل مردم را خوار می‌کند و هیچ سیاست تشویقی هم در کار نیست. اگر نبود این مدرسه که سید عبدالحسین شرف‌الدین تأسیس کرد، آن‌ها می‌خواستند ما را نادیده بگیرند. این مدرسه مایۀ تشویق کسانی است که برای بالا بردن سطح فرهنگ در این منطقه تلاش می‌کنند.

گمراه‌گری، بی‌اعتنایی، بر باد دادن طرح‌ها، خوار کردن مردم، حملات هر روز دشمن، ضربه زدن از داخل، گروه‌های مسلحی که بر مردم مسلط شده‌اند و یکی را خوار می‌کنند و دیگری را می‌کشند و سومی را می‌ربایند. آن‌ها فکر کردند که جنوب مُرد؛ زمین جنوب تمام شد. الان بیایید شروع به اشغال و آواره کردن مردم کنیم. از کفرشوبا و مجدل‌زون و طیبه شروع کردند، ولی چقدر ناکامی‌شان بزرگ بود وقتی با جوانانی رو‌به‌رو شدند که از خودشان دفاع می‌کردند و می‌کشتند و به شهادت می‌رسیدند. آن‌ها باید معنای عاشورا که نیاکان ما هزار سال آن را برای چنین روزی حفظ کرده‌اند، بفهمند. معنای عاشورا چیست؟ معنایش این است که ما باید در برابر اسرائیل بایستیم و متجاوز را بکشیم و از خود دفاع کنیم، هرچند خودمان و فرزندانمان کشته شویم و زنانمان به اسارت روند و خانه‌هایمان ویران شود. هرچه می‌خواهند، بکنند. راه ما این است و ما این‌گونه آموخته‌ایم. ما در کتاب‌ها خوانده‌ایم هرکس به زیارت حسین برود، هرکس سینه بزند، زنجیر بزند، قمه بزند، عمامه از سر بردارد... امام حسین نیز عمامه بر سر داشت. به این نکته هم اشاره کنم که عمامه او سبب نشد که او تنها به نماز و روزه مشغول با شد و توجهی به مصالح