منطق??جزین. دِههایی نام ببریم که پنجاه سال پیش شیعه بودهاند و حال سنیاند؛ مثل دِهی به نام کفریّا در شمال طرابلس. میشود دِههایی را نام ببریم که وضع دینیشان درست نبوده است. بنده خودم در دِهی به نام کفرحونه برای نماز میت شرکت کردم و در آن دِه دیدم در تشییع جنازه در جلو جنازه یک ارکستر موسیقی هست، روی تابوت عکس صلیب هست و وقتی که خواستند دفن کنند، به ذهنم آمد که مبادا دفنشان غلط باشد و رفتم مردم را پس زدم و دیدم میت را قفا خواباندهاند. پشت یق? گورکن را گرفتم و کشیدمش بیرون و پرتش کردم و خودم وارد قبر شدم و خودم او را دفن کردم. و در تمام این مدت گریه میکردم که این چه وضعی است! کی مسئول است و کی باید این مشکلات را معالجه کند؟ این وضع در اثر آن گرفتاریها وعقبافتادگیها و حرمان هشتصدساله پیش آمده بود. یک موضوع را هم باید بیفزایم که شیعیان به طور کلی در کشورهای اسلامی مورد تجاوز و مبارز? طولانی قرار گرفتهاند. علتش هم واضح است: شیعیان ولایت را رکنی از مذهب میدانند. حدیث مستفیض میفرماید که: «وما نودی بشیء مثل ما نودی بالولای?.» ولایت متابعت و سعی و تلاش برای حکومت حق است که در امیرالمؤمنین -?سلام الله علیها?- متجلی بود و بعد هم ائم? معصومین و هرکس که در این خط قدم بردارد. به این دلیل، شیعیان، حکام و خلفای بنی امیه و بنی عباس و غیره را حکام جور میدانستند و از آنها به «ظلمه» تعبیر میکردند، همکاری با آنها را حرام میدانستند و قلم دادن دستشان را جرم میشمردند. حتی صفوان جمال که آرزو میکند خلیفه باقی باشد تا زمانی که شترهایش برگردند و پول از دولت بگیرد، همین مقدار هم مورد تصویب و علاق? حضرت قرار نگرفته است. بنابراین، شیعیان از نظر عقیده یک عنصر خطرناک برای حکام در زمان گذشته شناخته میشدند. حکام هم ساکت نبودند و با اینها مبارزه میکردند، میکشتند و از دهاتشان کوچشان میدادند. دهها هزار شیعه را از کوفه به لبنان و مصر و جاهای دیگر تبعید کردند. بنی مخزوم را به شمال خراسان تبعید کردند اشعریها را به قم تبعید کردند، جعافره را به مصر تبعید کردند، حمادیه ودندشیه و شمص و اینها را به لبنان تبعید کردند. مبارزههای عجیب و غریب با شیعه میکردند. گذشته از این مبارزههای حاد، مبارز? تبلیغاتی میکردند. یعنی تهمتهایی را به شیعه میچسباندند که اینها مخالفاند، اینها رافضیاند، علی را خدا میدانند و وحی الهی را از آن علی میدانند و زمانی که ما در آخر نماز «الله اکبر» میگوییم، میگوییم «خان الامین» یعنی جبرائیل خیانت کرد و به جای اینکه وحی را به علی(ع) نازل کند، به حضرت رسول اکرم نازل کرد و البته ما روحمان هم از این مسائل خبر ندارد. از نظر سیاسی، تهمتهای زیادی زده شد برای اینکه شیعیان را بدنام کنند تا کسی رغبت نکند با ما تماس داشته باشد. این است که واقعاً مردم تقصیر نداشتند. رهبران سیاسی و علمای سوء در این مدت این کارها را انجام دادند. بنابراین، در کشورهای عربی و در هرکجا که بروید میبینید نسبت به شیعه نظر شک و تردیدی دارند، چون نمیشناسند. و در لبنان هم همان وضعی که عرض کردم بوده است. میبینیم مصریان آنقدر به اهلبیت علاقهمندند که قسمشان تمام به اهلبیت است و از حضرت امیر به ابوالحسنین تعبیر میکنند و قسم میخورند. پیغمبر را جد السبطین مینامند. قبر امام حسین(ع) را که قبری هست که میگویند رأس الحسین(ع) آنجاست
