مجلس اعلای شیعیان اعلام کرد، امام صدر و اعضای مجلس به علت آنکه عزادار رحلت مرجع شیعه، علامه سیّد محمدحسن فضل اللهاند، از پذیرفتن میهمان برای تبریک عید سعید فطر معذورند. خداوند به امت اسلامی توفیق دهد که مفهوم عید را با عقل و جان خویش درک کنند. پیکر مرجع فقید به نجف اشرف منتقل شد تا در آنجا به خاک سپرده شود. در مراسم وداع با مرجع فقید در فرودگاه، امام صدر و کامل الاسعد، رئیس پارلمان و صائب سلام، نخستوزیر و وزرا و نمایندگان پارلمان و فرستادگان فِرق لبنانی و شخصیت های سیاسی و دیپلمات حضور داشتند.
امام صدر از روستاهای شیعه نشین بازدید کرد و به دیدار کسانی که در تجاوزهای اسرائیل قربانی داده بودند، رفت و از آنان در روز عید دلجویی کرد تا در این راه عزم آنان را استوارتر کند.
امام موسی صدر گفت: «طبیعتاً من با تعطیلکردن روز جمعه موافقم و بر این عقیده ام که در لبنان که شهروندان بیش از هر کشور دیگر- حتی بیش از کشورهایی که فقط یک فرقه در آنها زندگی می کنند- مورد تکریم و احتراماند، بسیار مناسب و زیبنده است که روز جمعه نیز تعطیل رسمی باشد. همچنین معتقدم مدیران و مسئولان مدیریتی، اقتصادی و سازمانی از حل پاره ای مشکلات که در اثر این تعطیلی پدید می آید، ناتوان نیستند.»
ظهر دیروز مراسم یادبود شاعر فقید، علی الحاج ناصرالدین، از منطق? قماطیه، از سوی سلیمان فرنجیه، رئیسجمهور، در مقر یونسکو برگزار شد. در این مراسم انور صباح، وزیر اقتصاد، به نمایندگی از رئیسجمهور و امام صدر و سعید عقل و فاضل سعید عقل و انیس روحانا و عمر فروخ و سامی مکارم و بسیاری از اصحاب فکر و هنر و ادب حضور داشتند. امام صدر در سخنانی فیالبداهه گفت: «ارتباط من با علی الحاج و شعرش در چیست؟ آیا در این است که من متواضعانه نمایند? گروهی از لبنانیانی هستم که پیرو همان مذهبیاند که علیالحاج نیز پیرو آن بود؟ من چنین ارتباطی را برای خود نمی پسندم و گمان نمی کنم شما نیز چنین ارتباطی را برای من بپسندید. انتساب به تقسیم بندیهای فرقه ای که در لبنان تجارت و سیاست است و ادیان و مذاهب را از محتوا و مفهوم حقیقی خود تهی کرده است، برای من مای? افتخار نیست، بهویژه آنکه من می خواهم دربار? حقیقت، دربار? عطا و بخشش صحبت کنم.»
«دوست دارم هنگامی که از علی الحاج سخن میگویم، از جایگاه کسی صحبت کنم که به انداز? چند گام و تا بخشی از مسیر را در مدرس? ایمان شاگردی کرده است. آیا او دارای بخشش بی حد و مرز نبود؟ کدام بخشش برتر و والاتر از اینکه انسان تکه ای از قلب خود را بکند تا به مردم ببخشد؟ او نماد بخشش مطلق است و حیات انسان نیز در همین است. ارزش او به نامحدود بودن اوست.