این گفتار با همین عنوان در کتاب برای زندگی درج شده است.
﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴾
﴿ أَلَم تَرَ کَیفَ فَعَلَ رَبُّک بِأَصحابِ الفِیلِ ﴾ ؟
آیا ندیدهای که پروردگارت با اصحاب فیل چه کرد؟
﴿ أَلَم یجعَل کَیدَهُم فِی تَضلِیل ﴾ ؟
آیا مکرشان را باطل نساخت؟
﴿ وَ أَرسَلَ عَلَیهِم طَیراً أَبابِیلَ ﴾ ،
و بر سر آنها پرندگانی فوج فوج فرستاد،
﴿ تَرمِیهِم بِحِجارَة مِن سِجِّیل ﴾ .
تا آنها را با سجّیل سنگباران کردند.
﴿ فَجَعَلَهُم کَعَصف مَأکُول ﴾ .
و آنان را چون کاه پس مانده در آخور ساخت.
﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴾
﴿ لِإیلافِ قُرَیش ﴾ .
برای ائتلاف قریش
﴿ إیلافِهِم رِحلَـة الشِّتاءِ وَ الصَّیفِ ﴾ .
ائتلافشان در سفر زمستانی و تابستانی.
﴿ فَلیعبُدُوا رَبَّ هذا البَیتِ ﴾ :
پس باید پروردگار این خانه را بپرستند :
﴿ الَّذِی أَطعَمَهُم مِن جُوع وَ آمَنَهُم مِن خَوف ﴾ .
آنکه به هنگام گرسنگی طعامشان داد و از بیم در امانشان داشت.
این دو سوره مبارک در فقه یک سوره به حساب میآیند که با یکدیگر مرتبطند و در حقیقت میان این دو سوره ارتباطی عمیق است که از راز تاریخی بزرگی پرده برمیدارد.
سوره اول داستان فیل را بازگو میکند که در سال میلاد پیامبر کریم، محمد بن عبداللّه(ص)، اتفاق افتاد. حاکم یمن که والی پادشاه حبشه بود، معبد بزرگی در یمن بنا کرده بود و میخواست مردم را به معبد خویش فرابخواند و آنان را از زیارت کعبه باز دارد. چون از این کار درماند، کینه ورزید. سپاه بزرگی با چندین و چند فیل فراهم آورد و کوشید کعبه و مکه را ویران کند. اما نتوانست، چراکه خداوند، سبحانه