کرد، ما هم به خود تکیه می‌کنیم تا امتی نو بسازیم. پیامبر سرور امت بود و از شدت گرسنگی سنگ به شکم می‌بست، زیرا از شدت گرسنگی درد را تاب نمی‌آورد. از همین رو، سنگ به شکم می‌بست. در مسجد سیصد نفر یا بیشتر از یاران پیامبر بودند که چیزی نداشتند تا بخورند. این از غذای آنان و اما علمشان، در زمان پیامبر فقط پنج نفر بودند که می‌توانستند بنویسند و اسم‌هایشان معروف است و کُتّاب وحی خوانده می‌شوند. قطعاً‌ بیش از ده نفر نبودند. آنان نه قومی داشتند، نه علمی، نه تمدنی، نه گذشته‌ای و نه تاریخی، اما اخلاص داشتند و به کارشان ایمان. اگر بخواهیم از نو شروع کنیم، همین ایمان سرمایه اساسی و ثروت اصلی ماست. بی‌شک، از ماه رمضان می‌توانیم بسیار بهره‌مند شویم. خداوند این ماه را برای ما پربرکت سازد و توفیق دهد که مورد حسن ظن پیامبرمان باشیم و بهترین امانتداران باشیم.