این گفتار با همین عنوان در کتاب حدیث سحرگاهان درج شده است.

﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴾

﴿الم﴾

الف، لام، میم.

﴿غُلِبَتِ الرُّومُ﴾

رومیان مغلوب شدند.

﴿ فِی أَدْنَی الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیغْلِبُونَ ﴾ .

در نزدیک این سرزمین و پس از مغلوب شدن بار دیگر غالب خواهند شد.

﴿ فِی بِضْعِ سِنِینَ لِلهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ وَیوْمَئِذ یفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ﴾ .

در مدت چند سال. فرمان، فرمان خداست، چه پیش از پیروزی و چه بعد از آن. و در آن روز مؤمنان شادمان می‌شوند.

﴿ بِنَصْرِ اللهِ ینْصُرُ مَنْ یشَاءُ وَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ﴾ .

به یاری خدا. خدا هرکس را که بخواهد یاری می‌کند، زیرا پیروزمند و مهربان است.

﴿ وَعْدَ اللهِ لَا یخْلِفُ اللهُ وَعْدَهُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یعْلَمُونَ ﴾ .

خدا وعده داده است و وعده خود خلاف نکند، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.

﴿ یعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِنَ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ﴾ .

آنان به ظاهر زندگی دنیا آگاهند و از آخرت بی‌خبرند.

(روم، 7-1)

سوره روم از سوره‌هایی است که در سیره پیامبر(ص) آمده است که قرائت آن در شب‌های قدر به همراه سوره عنکبوت و سوره دخان مستحب است. این سوره در آیات آغازین به حادثه‌ای اشاره می‌کند که در زمان حضور پیامبر(ص) در مکه اتفاق افتاده است؛ زمانی که عده مسلمانان اندک بود و آنان تحت ستم بودند و مشرکان مکه با شدت و خشونت با آنان ستیز می‌کردند. در این زمان سپاه فارس بر روم مسیحی در منطقه‌ای که قرآن آن را «أدنی الأرض» می‌نامد، پیروز شدند. پیروزی فارس بر روم، پیروزی مشرکان بر مؤمنان به خدا تلقی شد. این مسئله بر روحیه دو گروه متخاصم در مکه تأثیر گذاشت و مشرکان تصور کردند که پیروزی فارسیان مشرک بر رومیان موحد مسیحی تکرار خواهد شد و مشرکان مکه، مسلمانان مؤمن به خدا را نابود و آنان را ریشه‌کن خواهند کرد. قرآن کریم با اشاره به این حادثه در این سوره با آرامش و اطمینان به مسلمانان می‌گوید : «وَ هُم مِن بَعدِ غَلَبِهِم سَیَغلِبُونَ فِی بِضعِ سِنِینَ.» کلمه «بضع» برای عدد مابین سه و نُه به کار می‌رود. میان مسلمانان و مشرکان عملاً بحث‌ها و مجادله‌های طولانی درباره