که از آن‌ها بیزاری جویید و آن‌ها را محکوم کنید، ولی چنین نکردند. بهانه‌شان این بود که اگر ما آن‌ها را محکوم کنیم، مسیحیان ساکن جنوب در نهایت به آغوش اسرائیل پناه خواهند برد. برای آنکه پیوند آن‌ها را با خود قطع نکنیم، اقدام آنان را محکوم نمی‌کنیم. البته، این بهانه آن‌ها پذیرفتنی نیست، ولی در هر حال بهانه آن‌ها این بود.
روشن است که اسرائیل خواهان استمرار درگیری‌هاست، زیرا از آن به‌مثابه اهرم فشار بر ضد عرب و لبنان بهره می‌برد. دولت مناخیم بگین نیز از حوادث جنوب به‌مثابه اهرم فشاری بر ضد ایالات متحده، که خود برای مسائل خاورمیانه بر اسرائیل فشار می‌آورد، استفاده می‌کند.
شاید نظر برخی از فلسطینیان نیز این بود که تنش‌ها در جنوب ادامه یابد تا آن‌ها بتوانند مسئله خود را زنده نگه دارند تا به آن اهتمام ورزیده شود. مشکل چگونه حل شد؟
این مسائل فضا را پر تنش کرد و روی کار آمدن دولت م��اخیم بگین نیز تنش‌ها را بیشتر کرد. طبیعتاً، دولت لبنان تلاش کرد که از رهگذر توافق‌نامه شتورا گام سوم را بردارد. مراحل این گام عبارت بود از: اجرای توافق‌نامه در جنوب، اعزام ارتش لبنان به مرزها، عقب‌نشینی فلسطینیان به اندازه چند کیلومتر(پنج، یا ده یا دوازده یا بیست کیلومتر) و اجرای توافق‌نامه قاهره. دولت لبنان شروع به حرکت در این مسیر کرد. طرف فلسطینی و طرف لبنانی موافقت کردند. موافقت طرف اسرائیلی هم لازم بود. چون این اسرائیل بود که با بمباران و فرستادن مزدور و تحریک حداد و شدیاق سبب تنش و فتنه می‌شد.
طبیعتاً، در این مرحله جز با میانجیگری ایالات متحده چگونه می‌توانستیم بر اسرائیل فشار آوریم. این میانجیگری هم عملاً صورت گرفت.
تلاش‌ها ادامه یافت و نیرنگ‌بازی اسرائیل نیز ادامه یافت. به نظر می‌رسد دولت لبنان هم‌چنان امید دارد که ارتش لبنان به مرزها برسد. این امید در سخنرانی دیروز رئیس‌جمهور، الیاس سرکیس، آشکار بود. اگر ارتش به مرزها برسد، طبیعتاً سرآغاز حل مشکلِ جنوب خواهد بود.
طی دو هفته اخیر گفت‌وگوهای جدی و جسورانه‌ای برای بسترسازیِ برگزاری کنفرانس ژنو صورت گرفت؛ یعنی سفر وزیران خارجه به آمریکا برای دیدار با جیمی کارتر و وزیر خارجه او برای توافق بر سر زمان برگزاری کنفرانس ژنو. می‌دانید که این روزها، روزهای ت��یین‌کننده‌ای برای کنفرانس ژنو است. وقتی در این روزها وزیر امور خارجه اسرائیل و دیگر وزیران خارجه کشورهای منطقه به آمریکا می‌روند، معلوم می‌شود که اسرائیل اهرم فشار خود را به کار برده است. بحران بالا گرفت. اسرائیل با نیروهای خود و با بمباران و با هواپیماهای جنگی و با فرستادن کسانی که با کمک اسرائیل به پیش می‌روند، شروع به پیشروی کرد تا آنجا که نیروهای اسرائیل به تپه‌های خیام و بلندی‌های مشرف به لیطانی و مناطقی در عمق عرقوب رسیدند. اسرائیل در ورای این حمله به دنبال چیست؟ این حمله ده روز است که آغاز شده و همچنان ادامه دارد. یگان‌های ارتش اسرائیل در شب تا مناطقی دوردست پیش می‌روند و روزها برمی‌گردند. گزارش ناظران بین‌الملل نیز تأکید می‌کند که اسرائیل از مرزهای لبنان و اسرائیل عبور می‌کند. هدف اسرائیل چیست؟ ذهنیت لبنانی و مهندسی سیاست لبنان که نزد همه مردم رواج یافته، سبب شده است که هر فردی