موعود و میعاد
منبع: متن این سخنرانی که در نیمه شعبان، به مناسبت افتتاح مسجد روستای الیمونه ایراد شده است در کتاب ادیان در خدمت انسان درج شده است.
برادران و سروران گرامی، خدا میداند که نمیتوانم احساس خود را در این لحظات وصف کنم. ما اکنون در روستای یمونه در میان قهرمانان هستیم؛ قهرمانانی که از ظلمتِ زمان عبور کردند و سختیها و رنجها را درنوردیدند؛ قهرمانانی که امانتداری کردند، ولی سست و ضعیف نشدند و در حفظ ارزشها و اخلاق و ایمانِِ خود کوتاهی روا نداشتند.
ما در یمونه در محضر برگزیدگانی از بزرگانِ مردم هستیم که وقت استراحت و کار خود را به حضور مشتاقانه در این مجلس اختصاص دادهاند. امروز برای گرامیداشت ولادت امام دوازدهم، حضرت مهدی(عج)، گرد آمدهایم. ما نمیخواهیم تنها خاطره این ولادت را زنده بداریم، بلکه با تثبیت خط و روش امید و آمادگی، که معنای یاد و خاطره این ولادت است، این روز بزرگ را مقدس میداریم. ما إنشاءاللّه امروز اهمیت این مفاهیم را روشن خواهیم کرد و خواهیم کوشید تا توان و تلاش خود را با توانمندیها و تلاشهای بزرگمردانِ این سرزمین در برافراشتن بنای خانه خدا و تکمیل مسجد پیوند دهیم.
همانگونه که شنیدید، این روزها روزهای استقلال است. و استقلال، آنگونه که ما میفهمیم، به استقلال سیاسی محدود نمیشود، بلکه شامل استقلال اقتصادی و فکری و اخلاقی نیز میشود.
ایام و لحظهها همه مبارکاند و این دیدار در ذهن من، همچون رؤیایی تابناک است. بسی موجب افتخار من است که در مجلس گرامیداشت ولادت امام دوازدهم حضور یابم.
امام دوازدهم، همانگونه که میدانید، امام منتظَر است. ما در انتظار ظهور آن حضرتیم، تا جهان را، پس از فرورفتن در ظلم و جور، آکنده از عدل و قسط کند. اندیشه ظهور مهدی به شیعیان اختصاص ندارد. این عقیده در کتب روایی همه مذاهب اسلامی یافت میشود. صدها و هزاران روایت دلالت بر این دارند و ثابت میکنند که پیامبر اکرم(ص) فرمودند: «اگر از دنیا تنها یک روز باقی مانده باشد، خداوند آن روز را طولانی میگرداند، چندان که مردی از اهل بیت من، همنام و همکنیه من، ظهور کند و زمینِ پر از ظلم و بیداد را از عدل و قسط پر کند.»
این حدیث در همه مذاهب اسلامی متواتر است. پس این اندیشه به مذهب خاصی در اسلام اختصاص ندارد. این نظریهای فراگیر و عمومی است. انتظار منجی، انتظار روح حق و انتظار حادثهای عظیم در همه مذاهب و ادیان وجود دارد و همه دینداران به این نظریه اعتقاد دارند.
این اندیشه از حوزه فعالیتهای دینی فراتر میرود و فعالیتهای علمی را نیز شامل میشود. هرگاه به تلاش انسانها در حوزههای گوناگون نظری بیندازیم، مشاهده میکنیم که در همه عرصهها، همچون علم و فلسفه و ادبیات و تجارب اجتماعی، نظامها و مقررات رو به کمال دارند و در همه مسائل زندگی به سوی اوضاع و احوال برتر پیش میروند. گرچه آدمی گاهی میلغزد و گاه اشتباه میکند و منحرف میشود، این لغزشها، در