و منزوی است، اما لبنان عربی که با اسرائیل سر سازش داشته باشد، نقش ستون پنجم را در جهان عرب ایفا خواهد کرد.
سوم، مسئله اقلیتها به شدت ترویج شود و فتنه و اختلاف میان سنی و شیعه بار دیگر در کشورهای اسلامی تشدید گردد تا بر اثر این اختلاف، امت اسلام ضعیف و متفرق شود و مسلمانان به شکستی تاریخی دچار گردند تا از پیشرفت فرهنگی و سیاسی آنان که در دوره اخیر در کشورهای مختلف اسلامی آغاز شده، جلوگیری شود.
باتوجه به این پیامدهای خطرناک، رهبران شیعه دو گزینه پیش روی خود داشتند: یا برکنار بمانند و عافیتطلبی کنند و درامان باشند؛ یا همگام با تاریخ خود، عزت و کرامت را برگزینند و منافع شیعیان را در نظر بگیرند که در همه جهان پراکندهاند. آنان راه دوم را برگزیدند و بهدور از مصونیت ذلتبار، مصیبتهای اندوهبار را با رضایت تحمل کردند. بدینترتیب، فشارهای داخلی و خارجی که بر آنان وارد میشود و قربانیانی که در این راه تقدیم کردهاند، امری طبیعی و پیشبینیپذیر بود.
فشارها و تهدیدها همچنان ادامه دارد. چند روز پیش هم مناخیم بگین، نخستوزیر اسرائیل، از آمادگی این کشور برای حمایت از شیعیان خبر داد و کاملاً واضح بود که ما به شدت با این توطئه جدید اسرائیل که هم لبنان و هم تاریخ و عزت ما شیعیان را هدف قرار داده به مقابله برخیزیم، حتی اگر این کار مصیبتهای دیگری را برای ما به بار آورد که پیشبینی هم میشود.
وقایع لبنان زمینهها و مقدمات بسیار گستردهای دارد و اهداف بزرگی را نیز در آن سوی مرزهای لبنان دنبال میکند. از این رو، برای مقابله با آن، به دقت و هوشیاری بسیار و به تأیید و توفیق الهی نیازمندیم.»
امام در ادامه درباره روابط شیعیان با مقاومت فلسطین تصریح کرد:
«روابط در حال حاضر خوب و شفاف است، زیرا شیعیان و همه مسلمانان و همه کسانی که به لبنان متحد ایمان دارند، دریافتهاند که برای داشتن روابط اصولی و ماندگار با فلسطینیان، بهگونهای که منافع همه طرفها تأمین شود، باید مواضع طرفها در قبال اسرائیل و در برابر جبهه کشورهای جبهه پایداری و نیز در برابر جهان عرب، مشخص و شفاف باشد. از طرفی، مبنا و اساس این روابط آن است که مقاومت فلسطین نقش حاکم و تصمیمگیرنده را در لبنان ایفا نکند و خوشبختانه رهبران انقلاب فلسطین هم این اصل را پذیرفتهاند.
رنج و محنت جنوب و اشغال بخشی از آن ممکن است نقطه آغاز وحدت همه نیروهای نیکاندیش و ملیگرای لبنان باشد و به عقیده من، موضعگیری صحیح و اصولی درقبال بحران، راهکار عملی برای ایجاد روابط مستحکم میان آحاد لبنانیان و مقاومت فلسطین خواهد بود. ما همواره و برای همیشه با مقاومت مسلحانه فلسطین موافقیم و با مقاومت فلسطین در یک سنگر خواهیم بود.»
امام صدر در ادامه با اشاره به جنبش أمل، آن را «جنبشی مردمی و خداباور نامید که خطمشی، ایدئولوژی و ساختاری» منسجم و رو به پیشرفت دارد.