اقدامات خصمانه و موذیانه سفیر شاه در لبنان تنها یک بًعد از برنامه ترور شخصیت امام موسی صدر را بیان می کند. در بُعد دیگر، حملاتی است که به نام های مختلف، اما از موضع چپ و رادیکال و انقلابی به امام موسی صدر می شد و او را به همکاری با شاه، صهیونیسم، امپریالیسم و ارتجاع معرفی می کرد و وی را مسئول قتل‌ عام فلسطینیان در تل زعتر و نبعه می دانست. این تبلیغات، به خصوص که از جانب برخی از گروه های ایرانی هم حمایت و یا اجرا می شد، در داخل ایران هم اثر منفی گذاشته بود. آنچه دشمنان شناخته‌ شده مسلمانان درباره امام موسی صدر می گفتند، فهم می شد و چندان ناراحت کننده نبود. اما آنچه برخی از دوستان نادان و متعصب و خودخواه انجام می دادند و ادعا می کردند، واقعاً آزاردهنده بود. از جمله این اقدامات نشریاتی بود که از طرف همین گروه ها به نام های مستعار، از جمله «دانشجویان مسلمان خارج از کشور» در تیراژ وسیعی منتشر می شد، نظیر: «از شاه تا شمعون»، یا بیانیه ای با امضای مستعار «مسلمانان خارج» به تاریخ شهریورماه 1355شمسی با عنوان «توطئه های امپریالیسم را بر علیه انقلاب فلسطین افشا کنیم» و جزوه دیگری با همین امضا، در نیمه اول مهر ماه 1355شمسی، با عنوان «چه می گویم، سخنی با خواهران و برادران مسلمان». این تحریکات، به‌ خصوص از جانب کسانی که خود را مسلمان و از جمله مبارزین مسلمان ایران می دانستند، برای بسیاری از فعالان سیاسی- اسلامی نگران کننده و ناراحت کننده بود.

در سفری که در فروردین ماه 1357 شمسی به لبنان داشتم، درباره این مسائل با دکتر چمران و امام موسی صدر صحبت کردم و اینکه باید اقدام جدی و مؤثری برضد این تبلیغات زهرآگین صورت بگیرد. نتیجه آن مشورت ها گفت وگویی بود که با امام موسی صدر در همان تاریخ صورت-گرفت و طی آن به بسیاری از این اتهامات و دروغ پردازی ها پاسخ داده شد. علاوه بر این، با یکی از فرماندهان برجسته أمل، حسن شقرا که خود در جبهه شیاح در بیروت می جنگید، گفت وگویی صورت گرفت. قرار بر این بود که این گفت وگوها را نهضت آزادی ایران- خارج از کشور- منتشر کند. اما حوادث یکی پس از دیگری انتشار آن ها را به تأخیر انداخت. در شهریور 1357 شمسی امام موسی صدر در سفر خود به لیبی ربوده شد. سپس، سفر امام خمینی به پاریس پیش آمد. روزی که شاه در دی ماه 1357شمسی ایران را ترک کرد و من هنوز در نوفل لوشاتو (پاریس) بودم، افراد ناشناسی دفتر و مرکز کارهای سیاسی ام در شهر هوستون- تگزاس را به آتش کشیدند و در نتیجه، بسیاری از اسناد از بین رفتند. اعضای خانواده و دوستان توانستند به زحمت بسیاری برخی پرونده ها را از میان آتش بیرون بیاورند که یکی از آن ها خوشبختانه پرونده لبنان و این مصاحبه ها بود، اگر چه نسخه خطی بعضاً آسیب دیده و برخی از کلمات ناخوانا یا سوخته شده بودند. این گفت وگو گرچه 27 سال پیش و چند ماه قبل از ربودن آقای صدر صورت گرفته است، همچنان واجد ارزش و اعتبار سیاسی- تاریخی است و روشن کننده وضع پیچیده لبنان و نقش شیعیان به طور عام و امام موسی صدر به طور خاص است.

به طوری که می ‌‌دانید مردم مسلمان ایران به دو علت عمده ناظر و نگران وضع جنگ در لبنان بوده و هستند. اول به علت وجود شیعیان در لبنان و دوم