فلسطین را به ملت فلسطین سپردند و خود، به پشتیبانی از ملت فلسطین بسنده کردند و آن اقدام سیاستی صحیح و منطقی بود. حالا هم امت عرب باید بداند که آزادسازی جنوب، به عهده ملت و دولت و دیپلماسی و سیاست لبنان است و امت عرب، اعم از فلسطینیان و غیرفلسطینیان، باید فقط به حمایت و پشتیبانی از لبنان اکتفا کنند. امت عرب و ملتهای لبنان و فلسطین، اگر خواهان آزادی جنوباند، بدانند که راه و روش این کار همین است. در غیر این صورت، باز هم به اسرائیل بهانه و فرصت دادهایم.
کمیل شمعون شما را متهم کرده و مسئول مصیبت های جنوب دانسته است.
پاسخی ندارم.
اما هرچه باشد، باید از خود دفاع کنید.
در روزنامهها پاسخ دادهام.
در اوضاع ناگوار و بی ثبات حاکم بر جنوب و اشغال اسرائیل که هنوز هم ادامه دارد، چگونه آوارگان و مهاجران را به بازگشت به جنوب فرامی خوانید؟
بازگشت آنان خواستهای ملی است، نه برای زندگی آسوده یا به دست آوردن روزی، زیرا ایجاد خلأ جمعیتی و انسانی در جنوب، این منطقه را در معرض طمعورزی اسرائیل (شهرکسازی) و تهدیدهای فرقهای و عربی قرار میدهد و طرح مناخیم بگین برای اسکان فلسطینیان نیز تهدیدی برای منطقه است. بنابراین، بازگشت به جنوب در هر حال، وظیفه و ضرورت است.
به نظر شما آیا با ایجاد دولتی سیاسی در این مرحله حساس، روند وفاق ملی از بن بست خارج خواهد شد؟
اکنون وفاق ملی خود مصداق مشروعیت دولت است و معیار و رویکرد اصلی بهشمار میرود. تأیید رئیسجمهور تنها راه رسیدن به وفاق است. بیتردید، حضور سیاستمدارانی که سیاست و روش رئیسجمهور، الیاس سرکیس، را مبنا قرار دهند، نقش مؤثری در رسیدن به وفاق ملی خواهد داشت.
ابعاد مختلف مسئله آشتی شما و کامل اسعد (رئیس پارلمان) چه بوده است؟
رابطه ما برخلاف آنچه برخی تصور کردهاند، کاملاً سرد و منقطع نبود، بلکه تفاوتهایی در دیدگاهها وجود داشت. امّا هنگامی که دشمن کشور را تهدید کند و مسائل ملی بدین شکل مطرح شود، این قبیل مسائل در درجه اهمیت دوم قرار میگیرد. ضمناً، دیدار ما در مراسمی دینی و اجتماعی بود.
گفته می شود شما در ابتدا از استقرار نیروهای بین المللی در جنوب نگرانی هایی داشته اید.
هرگز اینطور نبوده است. از ابتدا با ورود نیروهای بینالمللی به جنوب کاملاً موافق بودم و بنده از شش ماه پیش با مسئولان بلندپایه لبنان و رهبران کشورهای عربی در اینباره گفتوگو کردهام.
کامل اسعد، رئیس پارلمان، خواسته است که این نیروها افزایش یابد و به نیروهای بازدارنده تبدیل شود. نظر شما در این باره چیست؟
این درخواستی صحیح، منطقی و خوب است، زیرا نیروهای بینالمللی نباید فقط در خط حائل مستقر شوند و نقش جداکننده را ایفا کنند، بلکه مأموریت