«رهبری رسمی دینی در حال حاضر راه سیاست را برگزیده و فعالیتهای او غالباً جنبه سیاسی به خود گرفته است.» آنان افزودند : «علما و روحانیان دیگر مناطق لبنان، از رفتار و منش علی بن ابیطالب(ع) پیروی میکنند و شیعیان نیز دنبالرو آنان هستند، ولی بسیاری از شیعیان لبنان، بنا بر اسباب و عوامل گوناگون، از موسی صدر حمایت میکنند.»
وقتی از هیئت مزبور درباره کمکهای پیشین که از ایران ارسال شده و میزان تأثیر آن سؤال شد، در جواب گفتند : «تا آنجا که ما اطلاع داریم، مراجع بزرگ تقلید، کمکهای فراوانی برای لبنانیان فرستادهاند، ولی موسی صدر به سبب قدرت و نفوذ خود، توانسته است از راههای گوناگون به این اموال دست یابد و آنها را در اموری غیرسودمند و در راههایی که جنبه دینی ندارد، صرف کند و بیشتر شیعیان از این کمکها محروم ماندهاند.»
به گزارش خبرنگار ما، حضور این هیئت در ایران به دعوت سازمان ضد اطلاعات ارتش ایران بوده و علما و مراجع تهران از پذیرش آنها خودداری کردهاند و همین امر سبب شده است تا برخی از آنان فوراً به لبنان بازگردند. ما متن ترجمه سخنان اعضای این هیئت را منتشر میکنیم و قضاوت درباره این رفتارها و میزان سازگاری آن را با رفتار امام علی بن ابیطالب(ع) به عهده خوانندگان محترم میگذاریم.
17/10/1977
ب. امام موسی صدر در نشست عصرگاهی همایش علمای اسلام در قاهره گفت : «اسلام عقیدهای است که از عمل و عبادت جدا نیست.» امام از مسلمانان خواست تا از الأزهر حمایت کنند. ایشان پیشنهادهایی برای احیا و ارتقای دین و دعوت اسلامی مطرح کرد که برای بررسی به مجمع پژوهشهای اسلامی ارجاع داده شد تا کمیتهای خاص برای اجرای آنها تشکیل شود.
20/10/1977
الف. خبرگزاری الشرق الاوسط قاهره، سخنانی از امام صدر گزارش کرد. در این سخنان آمده است : «دوره آینده شاهد پیشرفت در حل بحران لبنان و برقراری آشتی خواهد بود، همچنانکه وفاق سیاسی میان گروههای مختلف درگیر در لبنان نیز تحقق خواهد یافت.» امام صدر گفت : «رئیسجمهور الیاس سرکیس، در دوره آینده، ساختاری را مطرح میکند که شاخصههای لبنان آینده را مشخص خواهد کرد. این ساختار پس از موافقت گروههای مختلف سیاسی با آن و پس از تصویب در پارلمان اجرا خواهد شد و پس از آن دیدارهایی برای ایجاد آشتی میان همه رهبران صورت خواهد گرفت.» امام گفت معتقد است که رئیسجمهور سرکیس «با وضعیت خاصی که مانع توافق بر سر شیوه برقراری وفاق شود، روبهرو نخواهد شد، زیرا اکثر لبنانیان خواهان آن هستند.» امام گفت که اطلاعی درمورد جزئیات این ساختار ندارد و آنچه میداند، این است که جنبه دموکراتیک و پارلمانی نظام باقی خواهد ماند و فرقهگرایی سیاسی بهتدریج لغو خواهد شد و در چارچوب اجرای نظام غیرمتمرکز اداری، اختیارات اداری گستردهای به استانهای بزرگ داده خواهد شد. امام معتقد بود که بحران در جنوب با بحران لبنان متفاوت است، چراکه «بحران لبنان در نتیجه