از علل و زمینههای این اقدام آغاز شد. محافل دارالفتوای جعفری در بیروت و مجلس اعلای شیعیان نیز مشغول پاسخگویی به همین تماسها بودند. امام صدر به سؤالکنندگان گفت : «تقریباً شش ماه قبل در نشستی که در مجلس شیعیان با حضور مفتی خالد و شیخ عقل برگزار شد، درمورد موضوع نشست سران ادیان و مذاهب گفتوگو کردیم و قرار شد پیامی از طرف حاضران به جناب پاتریارک خریش داده شود تا ایشان نظر خود را درباره این موضوع مطرح کنند و پس از آن، زمان و مکان برگزاری نشست و دستور کار آن مشخص شود.»
همان زمان امام صدر این مسئولیت را به عهده گرفت و با پاتریارک خریش تماس گرفت و دراینباره با وی گفتوگو کرد. پس از مدتی کوتاه پاتریارک خریش به این درخواست پاسخ داد و از هر اقدامی که به تفاهم و همدلی بینجامد و همزیستی میان لبنانیان را تقویت کند، استقبال کرد، ولی خواستار آن شد که بحث درباره جزئیات این امر تا پایان زمان فعالیت شورای پاتریارکها در بکرکی - که در آن برهه در حال برگزاری بود - به تعویق افتد.
امام صدر بر این عقیده است که گذاشتن این شرط که باید قبل از برگزاری نشست به توافق قبلی بر سر همه موضوعات برسیم، هیچ توجیهی برای برگزاری این نشست باقی نمیگذارد، ولی انتخاب زمان مناسب برای برگزاری، طبیعتاً منوط به صلاحدید تک تک رهبران ادیان و مذاهب است.
15/10/1977
امام صدر در مراسم نماز جمعه در دانشگاه الأزهرکه به امامت دکتر عبدالحلیم محمود، شیخ الأزهر، برگزار شد، شرکت کرد. در این مراسم شیخ محمد خاطر، مفتی اهلسنت و بیش از 75 نفر از علمای اسلام نیز حضور داشتند.
17/10/1977
الف. در روزنامه کیهان ایران، شماره 10293 که در تاریخ 17/10/1977 به چاپ رسید، آمده است : پنج نفر از علمای شیعه لبنان به نامهای شیخ سلیمان الیحفوفی، سید احمد شوقی الامین، سید محمد علی الحسینی، شیخ یوسف عبدالساتر و جعفر شرف الدین، نماینده پیشین پارلمان، برای دیدار و گفتوگو با علما به ایران آمدهاند. این عده که نمایندگان شیعیان لبنان هستند، عصر دیروز در دفتر آقای فرشچی، معاون نخستوزیر و مدیرکل اوقاف، در گفتوگویی مطبوعاتی که از رادیو و تلویزیون نیز پخش شد، خواستار کمکهای مادی و معنوی شیعیان ایران شدند.
از رئیس این هیئت، شیخ سلیمان الیحفوفی، پرسیدند که مردم ایران چه کاری میتوانند انجام دهند؟ وی پاسخ داد : «شیعیان ایران میتوانند از رهبران جهان بخواهند که بحران لبنان را حل کنند و آنها را از مشکلات ما آگاه کنند. افزون بر آنکه جنگ ویرانگر لبنان، چهارصد هزار کودک شیعه بیسرپرست برجا گذاشته است که امکانات زندگی ندارند و شیعیان ایران میتوانند مراکزی برای سرپرستی آنان و آموزش مهارتهای فنی به آنان تأسیس کنند.»
از این هیئت سؤال شد که آیا رهبری کنونی شیعیان در لبنان دنبالهرو منش اهلبیت است یا از خط آنان منحرف شده است؟ آنان پاسخ دادند :