در دوره‌ای کمونیست‌ها بر آن مسلط بودند، در طول مدت بحران رابط? من با بسیاری از سران جنبش فتح بسیار خوب بود و با هم همکاری داشتیم و چه‌بسا همین روابط مانع از بروز درگیری شد که خدا را به خاطر آن شکر می‌گویم.

منظورتان از اینکه می‌گویید به خاطر حمایت مخلصانه از مقاومت، بهای سنگینی پرداخته‌اید و از درگیری بزرگ جلوگیری کرده‌اید، چیست؟

منظور من از اینکه بهای سنگین اخلاص خود را پرداخته‌ام آن نیست که به خاطر همکاری با مقاومت، احساس زیان‌کاری می‌کنم، بلکه منظور من آن است که افرادی که با مقاومت همکاری می‌کنند، دو گروه‌اند:

نخست، گروهی که در نشست عرمون حضور داشتند. این بخش که افراد مؤمن و باورمند را شامل می‌شود، بدون چشمداشت و بی‌آنکه در عوض اقدام خود چیزی طلب کنند با مقاومت همکاری کرده‌اند و به آن یاری رسانده‌اند. امّا گروه دوم که عبارت‌اند از برخی احزاب هم‌پیمان مقاومت، گذر زمان نشان داده که آنان به‌طور مطلق به قضی? فلسطین ایمان ندارند، بلکه مقاومت فلسطین را نیرویی برای تحقق اهداف خود تلقی می‌کنند و از مقاومت بهره می‌گیرند تا پوشش لبنانی برای آن ایجاد کنند.

از زمان آغاز بحران، این دو گروه به‌طور مساوی با هم به پیش می‌رفتند، امّا از زمان همایش تالار یونسکو که به مناسبت بزرگداشت شهدای امل برگزار شد، تفاوت این دو رویکرد آشکار شد.

در آن همایش تصریح کردیم که اعضای نشست عرمون با جنگ جبل و سکولاریسم و تشکیل حکومت‌های منطقه‌ای مخالف‌اند و دولت سایه و تجاوزی را که جناح راست کرده، نمی‌پذیرند. در آن همایش همچنین گفتیم که هیچ اختلافی میان مقاومت فلسطین و سوریه وجود ندارد و سوریه درواقع عمق استراتژیک مقاومت و شریک آن در آزادسازی فلسطین و در عین حال امتداد اراد? ملی لبنان است، و ایجاد اختلاف میان سوریه و مقاومت فلسطین درواقع بخشی از توطئه است.

در آنجا به این نکته نیز اشاره کردیم که با اقدامات غیرمعمول مذهبی و انتقام‌جویی از بی‌گناهان و اعمال مخالف با ارزش‌های حاکم بر لبنان و جهان مخالفیم. در پایان آن سخنرانی هم خطاب به یاسر عرفات ‌-‌که در مراسم حضور داشت‌- گفتم: «ای ابوعمار! هنگامی که شرق و غرب، یعنی چپ و راست، علیه تو دسیسه کنند، ما را در کنار خودخواهی یافت که بر زخم‌هایت مرهم می‌گذاریم و نهضت تو را همچون شراره‌ای مقدس در دل و جان خود حفظ می‌کنیم.» در پایان هم گفتم: «شرافت قدس اجازه نمی‌دهد که به دست غیرمؤمنان آزاد شود.»

همایش پایان یافت و احزاب حملات تبلیغاتی را آغاز کردند. آن‌ها تلاش می‌کردند تا از طریق برخی اعضای مقاومت، که بر شماری از رسانه‌های فلسطینی هم تسلط داشتند، و نیز بخش‌های دیگر، مقاومت را برضد اعضای نشست عرمون و به‌طور ویژه برضد این‌جانب تحریک کنند. ازجمله حملات تبلیغاتی و اتهامات مطرح‌شده آن بود که من تابع نظر سوریه‌ام و سوریه هم با مقاومت فلسطین مخالف است.

این در حالی بود که رهبران بلندپای? مقاومت و شخص یاسر عرفات، ده‌ها بار ‌-‌‌حتی در زمان بحران